

Beschrijving
Felicia bevindt zich gevangen in een liefdeloos huwelijk met de kille en dominante Alpha Damien. Ondanks haar hoop dat een kind zijn hart zou kunnen verzachten, stort haar wereld in als ze zijn vurige genegenheid voor een andere vrouw ontdekt. Gebroken maar vastberaden eist Felicia een scheiding. Vijf jaar nadat ze haar machtige Alpha-echtgenoot heeft verlaten, leidt Felicia een rustig leven met haar tweelingzonen, verborgen voor het verleden. Maar wanneer het Vollemaanfestival haar oog in oog brengt met Damien, de vader van haar kinderen, verandert alles.
Hoofdstuk 1
May 9, 2026
“Als het geen zwangerschap is, ga ik van hem scheiden,” mompelde Felicia zachtjes, terwijl haar vingers zenuwachtig op haar dijen tikten terwijl ze in de drukke wachtruimte van het ziekenhuis zat.
De verpleegster riep eindelijk haar naam, waardoor ze uit haar spiraal van gedachten werd gehaald.
Ze schikte haar jas en stond op, haar benen lichtjes wankelend toen ze de verpleegster naar het kantoor van de dokter volgde.
“Goedemiddag, mevrouw Blackthorn,” begroette Dr. Lewis haar met een warme glimlach, terwijl hij gebaarde dat ze mocht gaan zitten. Felicia aarzelde, haar gedachten raceten.
“Goedemiddag,” antwoordde ze, haar stem nauwelijks hoorbaar.
Dr. Lewis pakte een crèmekleurige envelop van zijn bureau en gaf die aan haar. “Gefeliciteerd,” zei hij, oprecht van toon.
Felicia knipperde met haar ogen, haar hart bonkte toen ze de envelop openscheurde. Haar ogen gleden over de uitslag, en daar stond het, in vetgedrukte letters: Positief.
“U bent zwanger,” bevestigde Dr. Lewis. “En het lijkt erop dat u een tweeling verwacht.”
De woorden voelden onwerkelijk. Haar handen trilden terwijl ze het papier terug op het bureau legde.
“Tweeling?” herhaalde ze, haar stem brak.
“Ja. U zult voortaan regelmatig op controle moeten, maar voor nu moet u dit vieren. Het is prachtig nieuws.”
Een glimlach verspreidde zich over Felicia’s gezicht. Even verdwenen al haar zorgen. Ze zou moeder worden—iets waar ze al zo lang naar verlangde in haar liefdeloze huwelijk.
“Dank u, dokter,” zei ze, en stond abrupt op. Ze moest het meteen aan Alpha Damien vertellen. Hij moest het weten. Misschien zou dit alles veranderen.
****
Felicia stormde het huis binnen, haar opwinding borrelde over. “Damien! Ik moet je iets vertellen—”
Haar woorden stokten toen ze abrupt stilhield. Daar, in de woonkamer, stond een vrouw die huilde tegen de borst van haar man.
Damiens arm was beschermend om haar heen geslagen, zijn hand wreef kalmerende cirkels over haar rug.
En toen zag Felicia het—iets wat haar toch al broze hart brak. Damien boog zich voorover en drukte een kus op de lippen van de vrouw.
Het was geen vluchtige troostkus. Het was intiem, teder—iets wat hij nog nooit bij haar had gedaan.
Haar keel werd dichtgeknepen, en haar hand schoot naar haar borst. De envelop met haar zwangerschapsuitslag verfrommelde in haar vuist.
“Damien,” riep ze, haar stem trillend van woede en verdriet.
Hij keek op, geschrokken, maar zijn uitdrukking veranderde snel in onverschilligheid.
“Felicia,” zei hij vlak, zijn arm nog steeds om de vrouw. “Wat doe jij hier?”
Haar lippen trilden, maar ze weigerde te huilen. “Ik woon hier. Wat is hier aan de hand?”
De vrouw in zijn armen keek op, haar rood omrande ogen ontmoetten die van Felicia. Snel verborg ze haar gezicht weer tegen Damiens borst.
“Niet nu, Felicia,” zei Damien, zijn toon afwijzend. “Zie je niet dat ik bezig ben?”
“Bezig?” herhaalde Felicia, haar stem klom. “Ik kan heel goed zien waar je mee bezig bent!”
Damien fronste, duidelijk zijn geduld verliezend.
Felicia balde haar vuisten, haar gedachten tolden. Ze had al zoveel verdragen in dit huwelijk—zijn emotionele afstand, zijn kilte, zijn weigering om haar überhaupt als zijn partner te Markeren. En nu dit?
Ze haalde diep adem, haar vastberadenheid werd sterker. “Damien, ik moet met je praten.”
“Niet nu,” antwoordde hij afwijzend, zijn aandacht weer op de vrouw gericht.
“Ik vraag het niet,” zei ze scherp, tot haar eigen verbazing.
Damien draaide zich naar haar toe, zijn ogen vernauwd. “Wat is er zo belangrijk dat je me nu moet onderbreken?”
Felicia’s hart bonsde toen ze dichterbij stapte. Ze keek hem recht in de ogen, haar stem vastberaden en onwankelbaar.
“Ik wil een scheiding.”
De kamer werd stil. Damien staarde haar aan, verbijsterd. De vrouw in zijn armen hapte naar adem, haar tranen even vergeten.
“Wat zei je net?” vroeg Damien, zijn stem laag en dreigend.
“Je hebt me gehoord,” zei Felicia, haar stem vast ondanks de storm die in haar woedde. “Ik wil een scheiding.”
Ze liet de verfrommelde envelop op de grond vallen, haar eerdere opwinding volledig weggevaagd. Wat er nog aan hoop voor dit huwelijk was, was nu verdwenen.
Voor het eerst in jaren voelde Felicia een vreemd gevoel van vrijheid. Ze zou niet meer smeken om zijn liefde. Als hij haar niet kon waarderen, zou ze weggaan—voor zichzelf en voor de tweeling die in haar groeide.

Hiding My Twin Pups From their Alpha Dad
120 Hoofdstukken
120
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101