

Beschrijving
"Ik, Tyler Xander, de toekomstige leider van de zilveren maan roedel, verwerp hierbij jou, Aurora Watson, als mijn partner en Luna van de Zilveren maan roedel," zei de jongen van wie ik sinds het eerste schooljaar hield met een zelfvoldane grijns terwijl zijn beta me tegen de muur gedrukt hield. Mijn toch al zwakke hart brak in duizend stukjes, en ik voelde een fysieke pijn door mijn lichaam schieten. Mijn benen wiebelden onder me terwijl ik me aan ze vasthield om mijn lichaam op zijn plaats te houden. "Er is hier geen competitie, meisje. Je kunt maar beter weggaan, Tyler is van mij!" riep Debbie terwijl ze zich om mijn voorbestemde partner heen wikkelde. Dat ben ik - Aurora. En welkom in mijn leven...
Hoofdstuk 1
Sep 2, 2025
Aurora's POV
De snijdende woorden echoden opnieuw... en opnieuw in mijn hoofd.
"Ik, Tyler Xander, de toekomstige leider van de Silver Moon roedel, verwerp hierbij jou, Aurora Watson, als mijn partner en Luna van de Silver Moon roedel," zei de jongen van wie ik hield sinds het eerste schooljaar, met een grijns terwijl zijn beta me tegen de muur gedrukt hield.
Mijn toch al zwakke hart brak in duizend stukjes, en ik voelde een fysieke pijn door mijn lichaam schieten.
Mijn benen wiebelden onder me terwijl ik me aan hen vasthield om overeind te blijven.
"Er is hier geen competitie, meisje. Je moet weggaan, Tyler is van mij!" riep Debbie terwijl ze zich om mijn voorbestemde partner heen wikkelde.
Dat deed pijn.
Heel veel pijn.
Wat nog meer pijn deed was toen Tyler Debbie, het meisje dat ik het meest haatte, tegen zich aan trok en haar met zoveel passie en lust kuste.
Hij zou mij nooit zo kunnen kussen. Nooit.
Hoe kon hij me dit aandoen? Ik zou zijn voorbestemde partner moeten zijn. Niet dat vervelende meisje waar iedereen op school zo van leek te houden. Ze werd behandeld als een koningin op school.
Nou, misschien was ze dat ook wel. Misschien.
Ik keek haar gefrustreerd aan. Ik wilde haar neppe imago er uit slaan. Dit was het meisje dat alles van me had afgenomen, ze had mijn leven een hel gemaakt zo lang als ik me kon herinneren - sinds ik op deze school kwam.
"Je verdient zulke goede dingen niet in je zielige leven. Zelfs je eigen familie verafschuwt je en ik verafschuw je nog meer," voegde Alpha Tyler er lachend aan toe, terwijl hij Debbie nog dichter tegen zich aan trok.
"Kom op, schatje. Laten we hier weggaan. Het stinkt zo erg, ik word er misselijk van." zei Debbie, terwijl ze deed alsof ze moest kokhalzen. Ik haatte haar meer dan wat dan ook ter wereld, meer dan ik mezelf op dat moment zelfs haatte.
Ze wist wat ze deed en ze wist dat ze had gewonnen. Ze had de liefde van mijn leven gewonnen. Grijnzend naar mij liep ze hand in hand weg met alpha Tyler. Zijn beta liet me met geweld los en ik viel gevoelloos op de grond. Ik zou hen of wie dan ook niet de voldoening geven om me te zien huilen, ook al wilde ik dat heel graag.
Oh nee. Ik wist dat ik sterker moest zijn dan dit.
"De maangodin moet wel gek zijn geweest om een teef als jij te koppelen aan onze alpha." lachte de beta terwijl hij terugliep naar de schaduw van zijn alpha. Ik keek ze woedend na terwijl ze in de verte verdwenen.
"Jullie zullen spijt krijgen van alles wat jullie me hebben aangedaan," mompelde ik. Ik beloofde mezelf dat ze hier ooit voor zouden boeten. Ik wist het gewoon.
Een kleine gestalte kwam naar me toe gerend en knielde voor me neer. "Gaat het wel?" Ik keek op om te zien wie het was. Het was Amaya, een van de omega's. We waren door de jaren heen goede vrienden geworden. Ik was geen omega maar ik werd slechter behandeld dan zij door de mensen die om me zouden moeten geven.
Vandaag was mijn achttiende verjaardag en ik was zo opgewonden wakker geworden om mijn partner te vinden. Je kunt je dus voorstellen hoe teleurgesteld ik was toen ik erachter kwam dat alpha Tyler de nieuwe alpha van onze roedel was.
Alpha Tyler was prachtig, lang met donker haar en een glimlach die iedereen op de knieën bracht. Hij had het uiterlijk maar droeg een hart dat om niets anders gaf dan zijn egoïstische verlangens en behoeften.
Ik had geen idee hoe de maangodin me kon koppelen aan zo'n partner. Hij haatte me en ik zou nooit goed genoeg zijn voor iemand zo machtig als hij.
Ik ben niet lelijk maar ik ben ook geen Debbie. In tegenstelling tot haar slanke figuur en prachtige bruine haar, heb ik een wat voller figuur met krullend zwart schouderlang haar. Mijn ogen zijn donkergroen, een kleur die niemand anders in onze roedel heeft. Ik ben een buitenbeentje vanwege mijn uiterlijk. Ik lijk helemaal niet op mijn moeder, Alina, of mijn vader, Gregory. Mensen grapten vaak dat ik in een bos was gevonden.
Hoe wreed was dat?

Luna Vengeance
61 Hoofdstukken
61
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101