
Beschrijving
Meneer Populair onder de meisjes en een groot tijdverdrijver. Hij veranderde elke nacht van meisje. Tot op een dag zijn ogen vielen op een prachtig meisje in een witte jurk, het meisje op wie zijn ogen vielen was het meisje dat hem zo erg haatte.
Hoofdstuk 1
Mar 16, 2024
Priscilla Cason
Ik zuchtte terwijl ik naar mijn medische schoolkosten keek en kon het niet laten om even een pauze te nemen. Nadat ik naar het kantoor was gelopen en om een pauze had gevraagd, liep ik het gebouw uit en liep ik naar de tuin. Ik ging op de bank zitten en keek naar de lucht.
"God, ik heb een baan nodig. Alsjeblieft.. Ik heb echt echt een baan nodig. Geef me gewoon een baan zodat ik door kan gaan en dokter kan worden."
"Hé Cilla." Ik draaide me om en glimlachte naar Stella.
"Gaat het goed met je?" vroeg ze.
"Ja, het gaat goed." Stella Veros, of zoals mensen haar kennen als de vriendin van Axel Cesborn, is mijn ouderejaars. Ze is aardig en we hebben elkaar ontmoet in een medicijncursus.
"Weet je het zeker? Je mag het me altijd vertellen als er iets mis is."
"Nee, het gaat prima." Ze is aardig, maar ik ben een introvert persoon, dus vertel ik niet veel over mijn leven aan mensen. Ik hou het voor mezelf.
"Nou.. Ik zie je volgend semester dan.. Ik hoop dat we-"
"Ik neem even een pauze." viel ik haar in de rede en ze keek me fronsend aan.
"Waarom?"
"Ik heb gewoon een pauze nodig." zei ik terwijl ik naar de grond keek.
"Weet je.. je kunt me altijd vertellen als je iets nodig hebt. Ik help je graag." zei ze en ze klopte op mijn rug. Ik draaide me naar haar toe.
"Bedankt, Stella."
"Ik zie je dan over twee semesters?"
"Ja.. denk het wel."
"Mooi.. Laten we buiten afspreken. Ik zal je missen, weet je." Ze glimlachte en ik knikte.
"Komt goed.. En ik zal jou ook missen." zei ik en ze omhelsde me. Ze is warm en vriendelijk. Geen wonder dat jongens nog steeds achter haar aan zitten, ook al heeft Axel Cesborn al duidelijk gemaakt wat hun relatie is.
Nadat Stella weg was, liep ik naar huis en plofte neer op de stoel.
"Wat is er met je gezicht, Cilla?" vroeg mijn tante en ik zuchtte diep.
"Ik heb een baan nodig.. een echte baan."
"Waarom? Je hebt er al een."
"Dat is een deeltijdbaan, ik heb een echte baan nodig." zei ik en mijn oom kwam binnen.
"Gaat het goed met je?" vroeg hij hetzelfde en ik gebaarde naar mijn tante dat zij haar man over de situatie moest uitleggen.
"Ze heeft een echte baan nodig."
"Een echte baan? Maar je zit op school." Hij draaide zich naar mij en ik schudde mijn hoofd.
"Ik neem even een pauze, ik kan het me niet veroorloven om te betalen dus ik heb veel geld nodig om terug te kunnen keren."
"Een vriend van me vertelde me net dat er een baan is, maar als secretaresse.. wil je dat?" vroeg hij en mijn ogen werden groot. Ik knikte.
"Nou.. ik kan je er naartoe brengen.." zei hij en ik stond zo snel mogelijk op. Ik rende naar mijn slaapkamer om mijn cv te pakken en rende snel naar buiten.
"Laten we gaan."
"Weet je het zeker? Sekretaresse zijn is een grote baan." waarschuwde mijn tante en ik knikte.
"Ik weet het zeker, ik kan het en maak je er geen zorgen over." zei ik en probeerde optimistisch te zijn.
"Laten we dan gaan.." zei mijn oom.
Als je je afvraagt, mijn ouders zijn al overleden. Mijn vader was soldaat en hij stierf tijdens een oorlog. Mijn moeder is 5 jaar geleden overleden aan kanker. Het was moeilijk om alleen te leven, maar ik ben zo gezegend dat mijn vaders broer me in zijn familie heeft opgenomen. Hij heeft maar één zoon en die woont momenteel in het Verenigd Koninkrijk en leidt daar een leven als beroemde fotograaf. Hij werkt ook keihard daar en ik kan niet anders dan trots op hem zijn.
"Weet je.. Ik kan je mijn spaargeld lenen, Cilla." zei mijn oom toen we in de auto stapten. Ik schudde mijn hoofd en stemde niet in.
"Nee, je hebt me al genoeg geholpen. Ik moet nu mijn stinkende best doen."
"Cilla, je weet.. Je moet een beetje van het leven genieten. Je blijft maar werken en werken. Ik heb je nog nooit zien genieten." zei hij terwijl hij zijn auto startte.
"Ik wil dokter worden, ik zal ervan genieten als ik succesvol ben."
"Je bent nog jong.. ga eens op date.. heb plezier.."
"Ik heb geen tijd voor liefde of plezier, oom. Ik wil gewoon dokter worden." zei ik en hij knikte zwakjes. Hij reed het gebied uit en ik zette de radio aan.
"We zijn er." zei hij en ik draaide mijn hoofd naar links. Mijn mond viel open toen ik het gebouw zag.
"Dit is het Lemiere Office." zei ik.
"Ja, mijn vriend werkt in het managementteam, dus hij wist van een paar vacatures hier. Hij vertelde me over de functie van secretaresse hier."
"Oké."
"Succes. Je kunt de baan krijgen en zeggen dat Roger je heeft doorverwezen." Hij klopte op mijn hoofd en ik knikte zwakjes. Ik stapte uit de auto en liep het gebouw binnen.
"Waarmee kan ik u helpen, mevrouw?" vroeg de receptioniste.
"Ik ben hier om een baan te krijgen, als secretaresse."
"Wie heeft u dat ver-"
"Roger."
"Excuseer me even." Ze glimlachte en liep naar een kamer achter haar. Ze belde iemand en sprak met de manager.. denk ik. Ze kwam uit de kamer.
"Sorry, mevrouw. We hebb-"
"Priscilla Cason. Ben jij dat?" Ik zuchtte en ik hoefde mijn hoofd niet te draaien om te weten wie me riep.
"Meneer Lemiere." begroette de medewerker hem.
"Wat doe jij hier?" vroeg hij en ik draaide mijn lichaam zonder de moeite te nemen zijn gezicht te zien. Hij greep mijn pols vast en hield me tegen om weg te gaan.
"Waarom is zij hier?"
"Ze informeerde naar het sollicitatiegesprek voor de functie van secretaresse, meneer." antwoordde de medewerker en ik rolde met mijn ogen.
"Nou.. nou.. nou.. jij hebt geluk, ik ben de baas."
"Ik ben niet meer geïnteresseerd in deze baan." zei ik kil terwijl ik probeerde mijn hand uit zijn greep te trekken.
"Kom op, laten we het sollicitatiegesprek doen." zei hij terwijl hij me naar de lift trok. Geweldig.. echt geweldig..

BLSC 14: Love Spell
29 Hoofdstukken
29
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101