Daddy's Best Friend door Royhan H
Daddy's Best Friend
Beschrijving
Na een pijnlijke afwijzing in haar tienerjaren door haar grote liefde, die toevallig ook de beste vriend van haar vader is, is Sophia vastbesloten om zijn hart te veroveren, wat het ook kost-vooral nu ze naar de universiteit gaat en onder hetzelfde dak zal wonen als Henry. Hij is een adembenemend knappe man van veertig jaar. Hij ziet er geen dag ouder uit dan veertig. Henry is een gerenommeerde zakenman en tevens de beste vriend en zakenpartner van Collin, Sophia's vader. Wanneer Sophia bij hem intrekt, probeert hij de drang om bij haar te zijn te weerstaan, zeker wetende hoeveel complicaties dat zou veroorzaken-hij is immers twee keer zo oud als zij en weet dat Collin er fel tegen zou zijn. Maar langzaam begint hij sterke gevoelens voor Sophia te koesteren, die zich eerst als jaloezie vermommen, tot hij beseft dat hij diep verliefd op haar is geworden. Wat zullen ze doen met deze groeiende, intense genegenheid voor elkaar? En hoe zullen ze omgaan met alle complexiteit die het met zich meebrengt om verliefd te zijn?
Hoofdstuk 1
Dec 9, 2025
SOPHIA’S POV
Ik zat vlak bij de schoolbibliotheek, dicht bij de oprit en ver van de gang. Het was mijn nieuwe favoriete plekje geworden, ver weg van het klaslokaal, van de mensen op de middelbare school. Je kent die uitspraak wel over de middelbare school als het slechtste moment van je leven? Voor mij was het precies dat.
Tijdens mijn jeugd werd ik voortdurend bekritiseerd en uitgelachen om mijn uiterlijk. Ik was een mollig meisje – nou ja, ik was een mollig meisje. Daarna maakte ik er een dagelijkse taak van om te sporten en werd ik de aanvoerder van het cheerleaderteam.
"Hoe denk je dat hij je ooit zal opmerken als je steeds voor hem wegduikt?" zei Kylie, terwijl ze me uit mijn altijd verdwijnende gedachten liet schrikken.
"Ik wil niet dat hij me opmerkt," mompelde ik, terwijl ik verder bleef schetsen aan een bekend figuurtje in mijn notitieboekje. Kylie en ik zijn al vrienden sinds we kinderen waren en sinds mijn pleegvader me adopteerde, zijn we onafscheidelijk. Zij is de enige die al mijn smerige geheimpjes kent, vooral mijn kleine crush op mijn vaders vriend Henry.
Oké, mijn crush op Henry is misschien niet zo klein, het was enorm. Alles aan hem liet me anders voelen. Ik weet dat hij ouder is dan ik, veel ouder zelfs, en er is geen logische reden waarom ik een man aantrekkelijk vind die twee keer zo oud is als ik, maar ik kan er gewoon niks aan doen.
Kylie leunde achterover in haar stoel, haar wenkbrauwen gefronst. "Sophia, serieus, je moet echt loskomen van die crush op Henry. Hij is, tja, stokoud in vergelijking met jou." Ik haatte het als Kylie me de les probeerde te lezen over mijn gevoelens voor Henry. Ik moest het haar vertellen omdat ik haar vertrouwde met mijn geheim.
Ik rolde met mijn ogen, een dramatische zucht verliet mijn lippen. "Kom op, Kylie. Leeftijd is slechts een getal, weet je? En het is niet alsof ik controle heb over mijn gevoelens." Dit was altijd een constante strijd tussen ons. Ze leek maar niet te begrijpen waarom ik zo verliefd was op Henry, want ze bleef volhouden dat het allang meer was dan een gewone crush, en ze had gelijk. Het was meer dan alleen maar een crush.
Ze lachte, schudde haar hoofd. "Geloof me, Sophia, hij gaat je nooit op die manier zien. Je bent praktisch een baby vergeleken met hem." Ik begon geïrriteerd te raken door haar opmerkingen. Henry ziet mij niet als een baby, ook al was het leeftijdsverschil wel een ding.
Ik zakte onderuit, mijn kin rustend op mijn hand. "Maar Kylie, heb je die ogen van hem wel eens gezien? En die ruige charme? Het is alsof hij zo uit een romantische roman gestapt is." Zei ik dromerig, mijn gedachten afdwalend naar hoe hij eruit zou zien zonder shirt, maar ik schudde die gedachte snel weg – dat zou niet zijn waar ik nu aan moest denken.
Kylie trok een wenkbrauw op, haar lippen getrokken in een halve glimlach. "Romantische roman? Meen je dat nou? Dit is de echte wereld, Soph." Natuurlijk wist ik dat het echt was, maar ik wist ook dat hij voor mij meer was dan alleen een verre droom, maar ik wilde dat allemaal.
Ik trok een pruillip, lichtelijk defensief. "Hé, liefde kan overal toeslaan, toch? Zelfs tijdens een zakenvergadering of in een koffiebar." Ik wist dat het nergens op sloeg, maar het was het enige wat ik nu als verweer kon bedenken.
Ze boog naar me toe, haar toon meelevend. "Kijk, ik snap dat hij aantrekkelijk is, maar hij is ook gewoon, tja, veel te hoog gegrepen voor jou. En ik bedoel niet omdat hij een succesvolle miljardair is, ik bedoel omdat hij twee keer zo oud is als jij én de vriend van je vader. Sophie, dat kan nooit werken."
Ik kaatste terug, vastberaden in mijn stem: "Misschien nu niet, Kylie, maar wacht maar af. Op een dag ziet hij me echt." Ik dacht al na over hoe dat zou zijn, als hij mij eindelijk zou zien voor wie ik was.
Kylie barstte in lachen uit. "Oh, hou op! Je bent echt niet goed bij je hoofd!"
Ik kneep mijn ogen samen naar haar, mijn speelse houding veranderde een beetje. "Wacht maar. Hij zal zich realiseren dat ik degene ben die zijn grappen begrijpt, die lacht om zijn vreselijke woordspelingen. Ik weet zeker dat hij dat niet krijgt bij een ander, en waarom denk je dat hij nog niet getrouwd is? Misschien wacht hij, diep vanbinnen, toch op een meisje zoals ik."
Kylies gelach verstomde en ze zuchtte. "Sophia, je stuurt jezelf regelrecht naar een gebroken hart."
Ik schudde koppig mijn hoofd. "Geen sprake van. Dit is het lot. Zoals in de films, waar de underdog uiteindelijk het hart verovert van de onbereikbare man. Het zou zo die film kunnen zijn, over een leerling die verliefd wordt op haar leraar."
"Je weet toch dat dat tragisch afliep?"
"Wat dan nog, bij mij loopt het anders."
Kylie gooide haar handen in de lucht, verslagen. "Prima, doe wat je wilt. Maar zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb."
Een triomfantelijke glimlach speelde rond mijn lippen. "Ik zal je zeker uitnodigen voor onze bruiloft," plaagde ik haar, om de sfeer wat luchtiger te maken, want iedere keer als Kylie en ik over Henry praatten, eindigde het in een soort ongelijke strijd.
Ze rolde met haar ogen, een grijns op haar lippen. "Natuurlijk, toekomstige mevrouw Sophia Henry."
Ik leunde achterover in mijn stoel, mijn hart fladderde van hoop en zenuwen. "Je zult het nog wel zien, Kylie. Jij zult het zien."
Ik klampte me vast aan mijn verliefdheid op Henry als aan een reddingslijn, overtuigd dat hij op een dag, tegen alle verwachtingen in, mij zou zien voor wie ik was: het meisje dat zijn wereld op zijn kop kon zetten.
Kylie keek me aan, haar frustratie was duidelijk zichtbaar. "Je bent echt de meest koppige persoon die ik ken, Sophia. Waarom kun je niet gewoon eens daten met jongens van je eigen leeftijd?"
Ze was nu overgeschakeld op mijn minst favoriete onderwerp: daten met jongens van mijn eigen leeftijd. Maar vandaag was ik wel in voor een beetje geklets.
Ik boog naar haar toe, een ondeugende glimlach op mijn lippen. "Omdat, Kylie, die jongens gewoon niets voor mij zijn. Oudere mannen hebben iets—ik weet niet—karisma en ervaring dat veel aantrekkelijker is." Het was waar; jongens van mijn leeftijd waren meestal nog kinderen die hun moeder nodig hadden voor advies.
Ze gooide haar handen omhoog van frustratie. "Karisma en ervaring? Of komt het gewoon doordat Henry een baan heeft en een auto en, niet te vergeten, hij is een verdomde miljardair."
Ik haalde mijn schouders op, een speelse twinkeling in mijn ogen. "Hé, dat werkt niet bepaald tegen hem, hoor."
Kylie rolde met haar ogen, haar toon doordrenkt van sarcasme. "Ja hoor, want daten met de zakenpartner en beste vriend van je vader is totaal niet ingewikkeld."
Ik wuifde haar bezwaren weg. "Details, details. Liefde overwint alles, weet je nog?"
Ze kreunde. "Je bent onmogelijk."
Een sluwe glimlach kroop over mijn gezicht. "Oh, en trouwens, ik heb besloten het heft in eigen handen te nemen."
Kylies ogen werden groot, de nieuwsgierigheid was duidelijk van haar gezicht af te lezen. "Waar heb je het over?"
"Ik ga vanavond mijn gevoelens aan Henry opbiechten," kondigde ik aan. Hier had ik al heel lang over nagedacht, en hoe langer ik wachtte, hoe meer ik het gevoel kreeg dat de tijd me inhaalde.
Kylies mond viel open. "Wacht, wat? Ben je gek geworden?" Ze riep het uit en de mensen die vlakbij waren en net binnenkwamen, keken naar ons.
Ik leunde achterover, mijn armen zelfverzekerd over elkaar. "Nee joh, het is het perfecte plan. Ik stort mijn hart uit in een oprechte boodschap, en wie weet? Misschien voelt hij hetzelfde voor mij." Toen ik het uitsprak, realiseerde ik me dat het in mijn hoofd veel beter klonk en dat het in het echt veel ingewikkelder zou zijn.
Kylie keek geschokt. "Sophia, dat is echt een vreselijk idee. Als je vader erachter komt, zit je tot je honderdste huisarrest uit."
Ik wuifde haar bezorgdheid weg, mijn opwinding groeide. "Dat kan me niks schelen. Liefde is het risico waard."
Ze greep mijn schouders, een wanhopige blik in haar ogen. "Sophia, serieus, je kunt dit niet doen. Het wordt een regelrechte ramp en ik ken je, jij bent echt geen masochist."
Ik schudde haar van me af, mijn besluit stond vast. "Maak je geen zorgen, Kylie. Het gaat gebeuren."
Er ontsnapte een zucht aan haar lippen. "Ongelooflijk ben je."
Ik grijnsde, een mengeling van zenuwen en verwachting borrelde in me op. "Wens me succes, Kylie. Vanavond is het zover."
Er volgde een stortvloed aan argumenten en protesten, maar diep vanbinnen was ik vastbesloten. Ik ging dat bericht aan Henry sturen, wat de consequenties ook zouden zijn.
Ik ga mijn gevoelens vanavond aan Henry opbiechten.
Daddy's Best Friend
73 Hoofdstukken
73
Inhoud
Opslaan
Passion Exclusives
My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101