
Beschrijving
Zelfs als kind realiseerde Inaria zich een simpele waarheid. Deze stervende wereld zal geen genade tonen als je een Omega bent. Zwak zijn is eng, de Alfa ongehoorzaam zijn betekent de dood. Je hebt slechts twee opties - de Arena of de boerderij. Maar wanneer ze Noah ontmoet, begint ze te denken dat er misschien... meer opties zijn?
Hoofdstuk 1
Nov 8, 2024
**Omega**
- In de rij staan! Steek je rechterhand voor je uit! Kijk recht vooruit!
De stem van de vrouw in de witte jas klinkt luid, hard en meedogenloos. Ze benadert elke persoon en scant het nummer dat op hun pols gebrandmerkt is. Iedereen hier, mannen, vrouwen en kinderen, beeft voor haar, de Alpha. En hoewel ze wordt beschouwd als de zwakste onder haar soort, is ze gevaarlijk voor hen. Ze moet gevreesd worden, ze moet gehoorzaamd worden.
Zulke inspecties vinden elk kwartaal plaats. Elke
Drie maanden lang komt er een glanzend gepantserd voertuig aan in het getto, met zich meebrengend angst, een beetje paniek en onzekerheid over de toekomst. De beta-opzichters drukken zich langs elkaar heen, de luidspreker huilt, roept de Omega's naar de centrale hal. Gehuld in identieke witte laboratoriumjassen marcheren ze in rijen waar dan ook bevolen. Niemand denkt er ooit aan om niet te gehoorzamen. En zelfs als er ooit zulke waaghalzen waren, is er niemand meer over om het verhaal te vertellen. Ongehoorzaamheid werd altijd zeer hard gestraft. Maar een Omega gehoorzaamt nooit de Alp.
Ha, zelfs als ze wanhopig wil.
Zodra de Alpha gromt, bevriest het lichaam onmiddellijk. Golven van angst en paniek overspoelen je hele wezen. Er kan geen enkele stap worden gezet. En er waren geen medicijnen die je hiervan konden redden. Zelfs de lucht veranderde als de Alpha gromde. Wie zou het durven...
- 231-15! Indicatoren zijn normaal. 128-43. Indicatoren zijn normaal, - zingt de Alpha luid terwijl hij de statistieken scant, - 50-01, negatieve verandering in indicatoren. Stap uit de rij. 45-87. Indi
Indicatoren zijn normaal. 37-12, positieve verandering in indicatoren. Stap uit de rij.
Omegas, nauwelijks trillend, stapten uit zoals bevolen. Afhankelijk van de statistieken verdeelden ze zich in twee groepen en volgden ze de beta-opzichters. Langzaam naderde de Alpha het begin van de rij.
- 13-21, indicator verbeterd. Stap uit de rij, - beval ze.
Een jongeman, wiens blik kouder was dan staal, stapte naar voren. Hij keek naar beneden naar zijn voeten. Beter dan wie dan ook wist hij hoezeer Alphas een hekel hadden aan
toen ze niet gevreesd werden. En hij was bang, echt bang. Telkens als zijn hart racete alsof het uit zijn borst zou barsten. Maar hij was de oudere broer. En altijd had hij degenen die hij naast zich moest beschermen.
– Hm... – de Alpha bekeek hem van top tot teen.
Op haar polscommunicator opende zijn labkaart.
– Diz, deze is niet slecht, – zei ze tegen de beta-overste die haar vergezelde, – wat is zijn roeping?
– 13-21 werd twee jaar geleden onthuld, – antwoordde de overste, – hi
s Bellen is schilden. Geen slecht exemplaar.
- Dan wil ik hem dit seizoen zien, - knikte Alpha, - 13-22.
De plek was leeg.
- Diz, - Alpha draaide zich naar de opzichter, - 13-22. Dit is al de derde keer.
- Excuses, mevrouw Yomiya, - boog de beta, - 13-22 is vanochtend naar de stad vertrokken.
- Is ze ontsnapt?
- Nee, ze heeft officiële toestemming gekregen.
- Wie heeft het recht gegeven om deze toestemmingen op inspectiedag uit te geven?! - De blik van Alpha veranderde.
koud en meedogenloos, - wie, vraag ik me af?!
- Zij... - Diz beet op zijn lip.
Betas voelden noch het gegrom van de Alfa's noch de Roep van de Omega's. Maar de druk die het gegrom veroorzaakte werd fysiek gevoeld. Ádo Yomiya verborg haar gegrom nooit. Zodra ze het losliet, vielen alle Omegas als een blok neer. Sommigen vielen op hun knieën, anderen vielen direct flauw, sommigen raakten in paniek.
- Mevrouw Yomiya, uw gegrom! Alsjeblieft, gunstelingen!.. - een andere beta-opzichter sprong naar Alpha.
- Houd je mond! -
Alpha snauwde, - wie heeft toestemming gegeven?!
- 13-22 is de persoonlijke favoriet van meneer Adelson! - antwoordde Diz, - zij... staat in de top vijf!
- Bevoorrecht, zie ik, - kalmeerde Alpha een beetje, haar gegrom verzachtte, - ze moet wel speciaal zijn als de hele top vijf, behalve zij, hier staat.
- Zij... is zijn favoriet, - gaf de tweede opzichter toe, - ze heeft meer vrijheid dan de anderen.
- Dus dat is het, - knarsetandde Yomiya, - meneer Adelson zoals altijd. In ieder geval wil ik...
zie haar de volgende keer. Anders... wie weet wat er zal gebeuren. We zullen dit hier beëindigen. Ik ga terug, ik kan deze Omega-stank niet langer verdragen.
De Alpha draaide scherp op haar hielen en liep de zaal uit. De jongeman, de enige die nog overeind stond, liep naar het meisje dat op haar knieën was gevallen en stak zijn hand uit.
- Sta op, Dion, - zei hij zacht, - hoe gaat het met je? Ben je in orde?
- Ja, denk ik, - het meisje schikte haar ontwarde donkere haar, - elke keer wordt ze bozer.
.
- Vandaag was de eerste keer dat ze gromde in de hal, - zuchtte de jongen, - nou... waar is ze?
- Hoe zou ik dat moeten weten?
- Maar jullie zijn vrienden!
- Leo, ik ben haar vriend, niet haar oppas, - zei het meisje en haalde diep adem, - poeh, ik dacht dat ik doodging...
- Luister, Di, - de jongen leunde dichter naar haar toe, - praat met haar. Dit is al de derde keer. Als ze hiermee doorgaat... wie weet wat Ádo zal doen. Het zal zowel voor haar als voor ons slecht zijn...
- Waarom doe je het dan
Waarom praat je niet gewoon met haar! - Dion fronste zijn wenkbrauwen, - jullie zijn toch vrienden.
- Di, alsjeblieft, begin niet...
- Luister, broer, - Dion gaf hem een klap op zijn schouder, - in deze buurt weet iedereen dat je verliefd op haar bent, behalve jij. Misschien is het tijd om niet meer als een oudere broer met haar om te gaan? Je hebt maar één zus. En dat ben ik! Praat met haar als een man! Misschien luistert ze dan naar je!
- Mijn beste Dion, je bent erg naïef, - klonk er een stem in de buurt.
Di en
Leo draaide zich om. Elke Omega was aantrekkelijk, gezien hun fysiologische kenmerken. Het was onmogelijk om een lelijke Omega te vinden. Maar Áyris was speciaal. Hij overtrof alle concepten van schoonheid. Het was simpelweg onmogelijk om naar hem te kijken zonder bewondering. Hij was een jongeman van gemiddelde lengte, met verfijnde, aristocratische gelaatstrekken, een prachtig slank lichaam. Perfect lichte huid, zacht om aan te raken. Zacht gouden haar dat in golvende glanzende lokken bijna tot op zijn schouders viel. Sluw, verleidelijk smaragdgroene ogen.
Leo had altijd al afgevraagd waarom een rijke Alpha hem nog niet had genomen, aangezien zelfs hij soms zijn ogen niet van hem kon afhouden. En toen herinnerde hij zich dat zijn prachtige schoonheid werd vergezeld door zijn karakter...
– Luistert ze überhaupt naar iemand? – vroeg hij sarcastisch, – vooral wanneer Leo met haar praat en bloost en stottert... op zulke momenten lijkt hij wel een Alpha! Tsk-tsk-tsk...
– Hou je mond, Áyris, – wuifde Leo weg, – het gaat je niks aan.
– Het kan een hond zijn'
zaken, maar het is nog steeds van mij! - Áyris benaderde Leo bijna dicht genoeg om elkaars adem te voelen, - dus wat, Leo?
- Laat los!
- Mmm... heb ik het me net verbeeld of werd je rood? - Áyris glimlachte opzij.
- Ik zei - laat los! - Leo liet zijn ogen zakken en probeerde zich los te maken uit de greep van de jongen.
- Tsk... saai, - Áyris duwde hem weg, - de volgende keer wil ik een interessantere reactie zien, puppy. Tot ziens.
Hij liep weg en verdween langzaam in de
Menigte. De zaal liep langzaam leeg. Dion raakte zachtjes de schouder van haar broer aan.
– Leo...
– Verdomme! – gromde de jongeman, – waarom doet hij altijd...
– Áyris is altijd een beetje vreemd geweest, – haalde Dion haar schouders op, – en jullie konden het altijd goed met elkaar vinden. Ik denk dat hij op zijn eigen manier voor ons probeert te zorgen. Over jou.
– Hij wil gewoon niet kalmeren! – Leo bedekte zijn lippen met de achterkant van zijn hand, nog steeds de hete adem van Áyris voelend.
– Op dit moment is degene die moet kalmeren
Ben jij het, broer? - Dion glimlachte - laten we naar huis gaan. Ik denk dat ze snel terug zal zijn.
- Ze kan maar beter op tijd terugkomen. Er staat noedelsoep op het menu. Als het afkoelt, smaakt het niet lekker.
- Wat ben jij, een moederkloek? - Dion giechelde.
- Jullie zijn gewoon zo... kwetsbaar... - Leo zuchtte en voegde er zachtjes aan toe - Ik hoop alleen dat ze niet weer in de problemen komt...
***
- Nári, je oren zijn rood.
- Huh? - het meisje met haar zo rood als perzikbloesems draaide zich om.
- Def
Definitief, - lachte haar blauwogige vriendin, - ze zijn rood! Iemand denkt op dit moment aan jou.
- Ik hoop niet op een slechte, stille manier, - zuchtte het meisje.
Mooi. Delicaat en fragiel Omega met een Alpha blik...

Favorites
43 Hoofdstukken
43
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101