
Beschrijving
Hij reikte langzaam achter mijn rug en maakte met een hand mijn beha los. "Ares! Stop ermee!" "Laat me dan stoppen..." fluisterde hij in mijn oor. Kianna Myst Saavedra, de oudste dochter van een welgestelde familie, dacht dat ze alles had, totdat een dronken nacht en een mislukte relatie haar ertoe brachten akkoord te gaan met een huwelijkscontract van twee jaar met Ares France Vuertalejo. Maar wat ze niet wist, was dat Ares een rijke CEO is die zijn ware identiteit verborgen heeft gehouden. Terwijl geheimen en leugens aan het licht komen, moeten Kianna en Ares hun verleden onder ogen zien en vechten voor hun liefde. Zullen ze de obstakels overwinnen of zal hun reis tot een abrupt einde komen?
Hoofdstuk 1
Dec 6, 2025
KIA
Heb je ooit om jezelf gelachen terwijl je in de liefde geloofde? Het soort liefde dat je blind maakt terwijl je alleen maar signalen ziet. Wanneer je met de realiteit wordt geconfronteerd, kun je gaan geloven dat jij degene bent die fout zit, dat jij iets mist, en dat dat de reden is waarom hij iemand anders zoekt. Er dwalen veel vragen door mijn hoofd, zoals: Is het echt nodig om dom te zijn als je verliefd bent? Hoe lang ging het eigenlijk al voordat ik erachter kwam? Waarom heeft hij het niet gewoon uitgemaakt als hij toch ging vreemdgaan? Hoe kon hij me elke dag recht in de ogen aankijken en liegen? Voelde hij dan helemaal geen wroeging? Wat heb ik verkeerd gedaan?
Het enige wat ik deed, was hem onvoorwaardelijk liefhebben, maar blijkbaar is dat niet genoeg...
Mijn naam is Kianna Myst Saavedra, en mijn vriend, of beter gezegd mijn verloofde, is vreemdgegaan met mijn zus, precies zoals in alle andere clichés uit de film. Ja hoor! Mijn jongere zus! Halfzus, om precies te zijn. Wat een brutaliteit van mensen. Mijn zus is degene die hij koos uit het immense aantal vrouwen op deze planeet. Terwijl mijn slangen-zus mijn verloofde koos uit de talloze mannen in de wereld. Is het niet prachtig? Mijn vriend, en haar vriend,
Schattig, matchy!
Denk je dat dat het einde van het verhaal is? Nee! Want hier begint alles pas. Ik heb mijn verdriet weggedronken en ontmoette een man. Oh, wacht—alles wat er gebeurde was totaal onverwacht! Oordeel niet te snel over mij. Luister eerst naar mijn verhaal.
-
Nog maar een uur geleden was ik van plan mijn verloofde te verrassen bij zijn appartement. Vandaag is onze jubileumdag. We hadden gisterenavond ruzie, en ik was druk bezig hem te verrassen om het weer goed te maken. Maar ik had niet verwacht dat ík degene zou zijn die zou schrikken. Ik had net geparkeerd en stond op het punt te vertrekken toen ik hem zijn appartementencomplex zag binnenlopen met zijn arm om mijn stiefzus... Ik volgde hen stiekem en was getuige van het afschuwelijkste tafereel van mijn leven.
Ik had nooit gedacht dat zo’n dramatisch verhaal mij zou overkomen! Vijf jaar liefhebben! Alles voor niets geweest!
Ik giet nu een fles Carlo Rossi California Red leeg, hopend dat de wijn me zal helpen hem en de ellende die hij me heeft bezorgd te vergeten. Maar waarom is dat zo? Waarom doet het nu nog meer pijn? Waarom word ik hiertoe gedwongen? Is het terecht om mij pijn te doen? Gaat hij vreemd omdat ik niet goed genoeg voor hem ben? Waarom lijkt het alsof niets meer uitmaakt, zelfs niet de tijd die we samen hebben doorgebracht?
Hier ben ik weer... Mijn tranen verraden me. Ze nemen bewust het voortouw om te vallen...
Ik loop momenteel door de gang van het hotel, op zoek naar het dichtstbijzijnde toilet. Ik ben hier eerder geweest en ben verdwaald, want de deuren lijken allemaal op elkaar. Het is precies hetzelfde als ik me omdraai.
"Waarom is het weer de gang?" zei ik tegen mezelf. Ik denk dat ik verdwaald ben.
Snik...
Mijn wereld leek langzaam te tollen terwijl ik de controle over mezelf verloor. Mijn buik lijkt raar te doen. Ik heb dringend een toilet nodig. Ik kan hier niet zomaar overgeven. Als andere mensen en hotelmedewerkers me opeens ergens zien overgeven, is dat gênant.
Het begint vreemd te voelen... Ik heb uren in het hotel rondgelopen maar nog niemand gezien. Kon er iemand gewoon opduiken en me naar het toilet leiden?
Toen ik duizelig begon te worden, greep ik naar de deur voor me. Ik sloot gewoon mijn ogen en leunde een paar seconden tegen de deur. Ik ben zo duizelig dat ik het niet langer volhoud. Ik gleed naar beneden toen de deur, waar ik tegenaan leunde, plotseling open ging. Ik botste tegen een man aan die ongeveer 1 meter 80 leek te zijn.
Hij vroeg hees: "Gaat het wel goed met je?" Ik hief mijn ogen op en zag een hemels gezicht. Shit! Wat een gevallen engel! Is het mogelijk dat ik in de hemel ben?!
Ik kwam overeind en deed een stap bij hem vandaan. "Oh, sorry. Ik ben verdwaald. I-ik was niet van plan in te breken..." mompelde ik. Meteen voelde ik me weer ellendig. Het leek alsof het eten dat ik eerder had gegeten begon op te spelen. Ik moet ook nodig plassen. Ik heb dringend het toilet nodig. "Ah – zou ik misschien even van je toilet gebruik mogen maken?" vroeg ik beschaamd. Ik richtte zelfs mijn prachtige ogen op hem en trok een zielig gezicht. Ik weet niet wat ik moet doen als dit niet werkt.
Hij bleef me alleen maar aankijken. Heb ik iets verkeerds gezegd? Wil hij niet dat ik zijn toilet gebruik? Deze man lijkt me te doen smelten. "Pardon, wie ben jij?" vroeg hij opeens.
"Kianna... Kianna Myst Saavedra," zei ik stotterend.
Hij grinnikte nadat hij ineens rood werd. Wat is er toch mis met deze man? Hij doet vreemd. Ik ben een beetje bang voor hem. Hij laat me denken dat hij gek is. Oh mijn God! Misschien word ik de volgende dag wel in een koffer gevonden. Alsjeblieft, Heer, help me!
Hij deed een stap naar me toe en boog lichtjes zodat we op gelijke hoogte waren. Ik geloof dat ik te lang ben voor hem. Ik ben 1 meter 60, dat is toch best lang? Laten we teruggaan naar Meneer Knap. Zijn blik bleef in mijn ogen hangen terwijl hij me alleen maar aankeek. Doordat hij zo dichtbij was, stonden we letterlijk oog in oog. Ik kon meteen zijn adem ruiken, die naar mondwater rook. Verfrissend!
"Jij-" hij kon niet afmaken wat hij ging zeggen toen ik plotseling zijn mond bedekte en hem bij me vandaan trok. Hij keek me geschrokken aan en trok een wenkbrauw op. "Alsjeblieft! Je mag het me straks vertellen. Kun je me eerst vertellen waar je toilet is?" smeekte ik hem, duidelijk erg gehaast. Hij keek alsof hij een draak vuur had zien spuwen.
Ik keek hem aan, in afwachting van een antwoord, maar hij bleef stil. Hij stond er alleen maar en keek naar me alsof ik een gek op straat was.
*Blurgh*
Ik hield meteen mijn hand voor mijn mond. Ik had ineens het gevoel dat het eten dat ik net had gegeten expres omhoog kwam. Oh mijn God! Ik trek het echt niet meer. Dit moet er nu uit!
"W-wat is er? Sh*t! Ben je ziek? Wacht even... Ga daar niet heen. Wacht. Ga daar niet heen!" riep hij nadat ik op de vloer van zijn kamer had overgegeven.
"Ah- Eindelijk, ik kon het eruit gooien. Ik wilde al zo graag overgeven, het voelt zo comfortabel..." Omdat mijn lichaam zo moe was, ging ik op de vloer liggen en viel al snel in slaap.
"What the fuck vrouw?! Ga niet op de kots liggen slapen!" hoorde ik hem nog voor me roepen.
Ik trek het niet meer... Ik probeer wakker te worden, maar mijn ogen bedriegen me expres. Ik kan niet meer helder denken door de zware hoofdpijn en het lijkt alsof de wereld draait...

His Untold Lies
135 Hoofdstukken
135
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101