
Beschrijving
Wat als de persoon die je hart gestolen heeft, niet degene is die je dacht dat hij was? Toen mijn ouders overleden, moest ik snel volwassen worden. Leren om op eigen benen te staan was een uitdaging, maar ik red het... op mijn manier. Ik bied geen excuses aan voor het pad dat ik gekozen heb. Mijn keuzes hebben me goed gediend, maar niemand kent de echte ik. Behalve een man. Hij is een mysterie voor mij. Hij is controlerend, veeleisend, en ik ben volledig in zijn macht. Wat hij ook wil, ik geef het hem. De uren die we samen delen, gaan niet over liefde. Het was nooit de bedoeling dat het meer zou worden dan dat. Totdat alles veranderde. Nu ben ik meer in de war dan ooit. Hoe meer ik over hem te weten kom, hoe minder ik lijk te begrijpen. Wat ik wel weet, is dat ik aan het vallen ben, en ik heb het gevoel dat het pijn zal doen als ik land.
Hoofdstuk 1
Dec 5, 2025
Ik ga mezelf van kant maken. Oké, misschien niet zo drastisch. Maar toch, ik heb echt dringend afleiding nodig. Als ik nog langer in dit appartement zit, niets anders doe dan Netflix-films kijken en met mezelf praten, verlies ik mijn verstand.
Het is drie dagen geleden sinds ik Ransom’s appartement uitliep. Helaas was het uit zijn leven stappen niet zo makkelijk. Net als eerder, toen we besloten dat elkaar zien niet het beste idee ooit was, kan ik niet aan hem ontsnappen. Dat is onmogelijk als ik hem elke dag in de les moet zien.
Alsof dat nog niet erg genoeg is, is het duidelijk dat hij en zijn broer, Rebel, niet van plan zijn me met rust te laten. Als het niet de aanhoudende blikken zijn die me verhinderen me op mijn schoolwerk te concentreren, dan zijn het wel de voortdurende, wellustige blikken die me in de club volgen.
Mijn leven is hel.
Daarom heb ik besloten om mezelf aan het eind van de dag thuis op te sluiten. Ik heb rust nodig. Ik heb ruimte nodig. Van alles en iedereen. Sinds ik ontdekte dat ik met een tweeling sliep, voelt het alsof mijn leven in een wervelwind van chaos is veranderd.
Oké, misschien geen chaos. Christus, zelfs mijn gedachten zijn vandaag melodramatisch. Ik kan niet eens beginnen uit te leggen hoeveel ik die extra drama nu niet kan gebruiken.
Annie is op dit moment mijn enige gezelschap, maar nu ze zich klaarmaakt om binnen een paar dagen helemaal naar de andere kant van het land te verhuizen, kan zelfs zij me niet zoveel tijd geven als ik nodig heb. Hoe leuk ik het ook vind om bij te zijn met het nieuwste seizoen van Teen Wolf, ik ben het niet gewend om zo lang binnen te zitten en heb echt verandering van omgeving nodig. Het is zondagavond en ik heb zin in plezier.
Ik klik de televisie uit, leg de afstandsbediening op tafel en grijp naar de telefoon. Er is één persoon op wie ik altijd kan rekenen als ik stoom moet afblazen.
‘Helloooooo!’ Brody’s diepe, ruwe stem schalt door de lijn en ik moet de telefoon van mijn oor weghouden om niet voortijdig doof te worden. Er is allerlei kabaal op de achtergrond, wat mijn vermoeden bevestigt dat hij de juiste persoon is om te bellen.
‘Hey, ben je vanavond druk?’
‘J, baby, wat is er?’
Warmte stroomt door me heen en ik glimlach om zijn koosnaam en het enthousiasme waarmee hij het zegt. ‘Ik moet eruit. Ik word hier gek.’
Een meisje gilt ergens op de achtergrond en de muziek wordt nog luider. ‘Shit, ik hoor helemaal niks. Wacht even. Ik zoek even een rustige plek.’
Ik wacht geduldig terwijl het lawaai steeds verder afneemt en uiteindelijk helemaal verdwijnt. Wanneer Brody weer spreekt, klinkt zijn stem zwaarder dan normaal, alsof hij buiten adem is. ‘Oké, we zijn nu alleen.’
‘Ben je net de trap op gerend?’
‘Dat heb ik gedaan,’ zegt hij, met een lach in zijn stem. ‘En ook al vroeg je het niet, ik vind het belangrijk om je te vertellen dat ik alleen ben, in een vreemde slaapkamer, en... ik ben net gaan liggen. Je moet ook weten dat deze dekens belachelijk zacht zijn. Ik denk dat ze Egyptisch zijn.’
‘Echt waar,’ lach ik. ‘Moet ik nog meer weten? Zoals waarom je in een vreemd bed ligt?’
‘Ja,’ zegt hij, zijn stem wordt hees. ‘Ik raak mezelf aan.’
‘Brody!’
Hij lacht, het geluid rijk en soepel, en het maakt dat de glimlach die ik al had nog groter wordt. ‘Je bent te makkelijk. Dus, wat is er?’
Serieus nu, zeg ik: ‘Ik verveel me. Ik vroeg me af of het oké is als ik vanavond bij je hang. Tenzij ik je in de weg zit als je wilt scoren. God weet, ik wil nooit beschuldigd worden van cock blocken.’
Hij lacht weer. ‘Je bent altijd welkom om te komen. Dat weet je. Dus hoe laat kom je, of heb je een lift nodig?’
Ik kijk uit het open raam in mijn woonkamer. Het is al donker. Omdat ik zo dicht bij de campus woon, is het makkelijk om het korte stukje te lopen naar elk groot feest dat wordt gegeven. Toch voel ik me vanavond een beetje nerveus. Niet vanwege het donker, maar vanwege wie ik zou kunnen tegenkomen.
‘Uhm...’
‘Zeg maar niks meer,’ onderbreekt Brody me. ‘Ik ben onderweg.’
Blijkbaar heb ik te lang gewacht met antwoorden. Hij hangt op voordat ik nog iets kan zeggen en ik zucht als ik het gesprek beëindig. Het walgelijk hoe behoeftig ik ben. Normaal probeer ik alleen op mezelf te vertrouwen. Op die manier ben ik nooit iemand iets verschuldigd. Maar Brody’s zorgzame aard maakt het makkelijk om mijn muur te laten zakken. Hij is als een grote broer, altijd op me lettend, altijd klaar om mij te redden. Het maakt het moeilijk om het platonisch tussen ons te houden.
Brody is sexy. Hij is een stoere sportman op het veld en een playboy daarbuiten. Zijn donkere haar en ogen in combinatie met zijn onwankelbare zelfvertrouwen maken hem een echte catch. Dit is wat hij aan iedereen laat zien, maar ik ben de enige die zijn zachte, gevoelige kant mag zien.
Onlangs hield Annie vol dat hij verliefd op me was. Ik weet dat ze gelijk heeft. Ik weet ook hoe gelukkig ik zou zijn om hem te hebben. Op papier is Brody de perfecte man. Maar het probleem is dat ik hem niet op die manier wil. Ooit dacht ik dat ik die gevoelens kon veranderen, maar dat gaat gewoon nooit gebeuren.
Op dit moment zit mijn hoofd al vol genoeg met uitzoeken wat ik moet doen met de twee mannen die nu in mijn leven zijn. Ik heb geen extra complicaties nodig. Brody en ik zijn vrienden, en dat is het.
Ik hoor voetstappen de trap op rennen en een moment later bonkt een zware vuist er drie keer tegenaan. Het is Brody’s kenmerkende klop, en terwijl ik opsta om de deur te beantwoorden, kijk ik neer op mijn pyjamabroek met zebraprint en pluizige pantoffels en realiseer ik me dat ik vandaag helemaal niets aan mezelf heb gedaan.
"Shit." Nou ja, er is nu toch niets meer aan te doen. Sloffend loop ik naar de deur, haal de ketting ervan af en draai het slot om. De deur gaat al open voordat ik de klink kan pakken, en dan stapt Brody binnen.
Hij werpt één blik op mijn kleding en grijnst. "Het is geen logeerpartijtje, meisje."
Ik rol met mijn ogen terwijl ik wegloop, hem de deur laat regelen. "Ik ben vergeten me om te kleden. Geef me even een minuut om mezelf bij elkaar te rapen en dan kunnen we gaan."
Een van de voordelen van thuisblijven is dat ik eindelijk mijn was heb bijgehouden. Dat wil zeggen, ik heb het zelfs echt opgeruimd. Het voelt vreemd om in mijn kast te staan en naar netjes gerangschikte kleding te kijken in plaats van te zoeken in de berg die ik normaal op de vloer gooi. Ik moet toegeven, het maakt het proces een stuk makkelijker.
Mijn oog valt op een kobaltblauwe maxi-jurk, ik trek hem van de hanger en kies er een paar hoge zwarte pumps bij. Terwijl ik de jurk op mijn bed leg, trek ik mijn pyjama uit en schop die weg. Een giechelige verwachting vult me terwijl ik in het strakke materiaal stap. Vanavond wil ik dronken worden en de afgelopen dagen vergeten—de afgelopen maanden zelfs—alsof het nooit gebeurd is.
Na wat blush te hebben aangebracht en mijn lippen te hebben geglansd, strik ik mijn haar in een hoge paardenstaart. Ik doe een laatste inspectie in de spiegel en glimlach. Ik hou van deze jurk. Hij laat me langer en curvier lijken dan ik ben en de kleur laat mijn ogen stralen.
Met mijn schoenen in de hand loop ik terug naar de woonkamer. "Geef de dame een prijs," kondig ik trots aan. "Volgens mij heb ik net een record gezet voor klaarmaken."
Mijn passen vertragen als ik Brody op mijn bank zie liggen. Zijn grote lichaam ligt dwars over de lengte ervan, één been op een armleuning, een arm bungelend over de zijkant. Aan het andere uiteinde van de bank rust zijn hoofd op een tangerinekleurig satijnen kussen, zijn gezicht ontspannen.
"Meen je dit?" Ik glimlach en lach als ik dichterbij kom, verwachtend dat hij elk moment opspringt. Maar hoe dichter ik kom, hoe meer mijn glimlach verdwijnt. "Dit is een grap, toch? Je slaapt toch niet echt?"
Bij hem aangekomen, buig ik me voorover en leg mijn hand op zijn harde borst. Dan schud ik hem stevig. Hij beweegt geen spier.
Fronsend besluit ik af te wachten, voor het geval hij echt een grap met me uithaalt. Maar als de minuten wegtikken en hij zachtjes begint te snurken, besef ik dat hij niet opstaat.
Mijn hart zakt een beetje van teleurstelling, samen met mijn goede humeur. Nou, dat was het dan. Het wordt weer een avondje binnenshuis.
"Leuk."
Ik zet mijn schoenen op tafel, buig me over Brody heen en trek de deken onder zijn benen vandaan. Het kost wat moeite, maar uiteindelijk lukt het me om hem los te krijgen, en dan sla ik hem over hem heen. Hij slaapt als een roos, wat voor hem waarschijnlijk goed is. Met de uren die hij maakt op school, op werk en op het veld, zal hij het wel nodig hebben.
Ik grijp de afstandsbediening, nestel me in de stoel tegenover hem en richt hem op de televisie. Terwijl ik weer inlog op Netflix, denk ik dat ik misschien toch eindelijk eens Teen Wolf kan bijbenen.

Lie to You (Forbidden Series Book Two)
22 Hoofdstukken
22
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101