
Beschrijving
18+, sterk volwassen en seksueel expliciete inhoud. Sneak peek: "W-wat ben je aan het doen?" vroeg ik, mijn ademhaling werd zwaarder terwijl zijn warme vingers langzaam naar mijn bikinibroekje gleden. "Je noemde me eerder een lafaard, weet je nog?" zei hij, zijn andere hand sloot zich om mijn keel en zijn lippen streelden tergend mijn mond. "Dus laten we eens kijken hoeveel je aankunt als ik de grenzen overschrijd." "Ik heb niets verkeerds gezegd," hijgde ik, de hitte van onze lichamen deed het vocht tussen mijn dijen alleen maar toenemen. "Oh echt?" Hij haakte mijn benen om zijn middel, waardoor ik verrast werd. Ik opende mijn mond om iets te zeggen, maar voordat er een woord uit kon komen, schoof zijn hand onder mijn bikinibroekje en voelde ik zijn vingers op mijn blote clit. Het volgende moment duwde hij ze in mijn strakke opening, waardoor ik het uitschreeuwde. Maar alles werd stil toen hij zijn hete lippen op de mijne drukte, precies zoals ik vanaf de eerste dag dat ik hem zag had gewild. **** Ik wist altijd al dat de dingen die ik voor Jacob Adriano voelde op zoveel manieren verkeerd waren. Hij was de beste vriend van mijn vader, totaal verboden terrein, maar ik kon niet stoppen met naar hem verlangen. En toen, op het destination wedding van mijn vader, kwam ik hem na jaren weer tegen... verloor ik elke grens die ik ooit had. En ik was vastbesloten dat hij de zijne ook zou verliezen. Tenslotte, Jacob Adriano, de zondig aantrekkelijke Italiaan, was zich maar al te goed bewust van mijn obsessie voor hem. Maar ik had geen idee dat verboden relaties altijd chaos en vernietiging met zich meebrengen.....
Hoofdstuk 1
Dec 5, 2025
Waarschuwing/Triggerwaarschuwing
Dit boek bevat expliciete volwassen inhoud en ongepaste taal. Lees op eigen risico.
Evelyn
"Je hebt geen recht om er zo mooi uit te zien, Clara," kon ik mijn enthousiasme niet onderdrukken, "Papa valt flauw als hij je hierin ziet op de huwelijksnacht!"
Op dat moment was Clara, de verloofde van mijn vader, de aankopen aan het bekijken die we sinds vanmorgen hadden gedaan. Het was bijna avond toen we terugkwamen in ons huis.
"Evelyn, jij weet altijd precies wat je moet zeggen," grinnikte Clara, haar ogen twinkelden van plezier. Ze rommelde door de tassen, haar vingers gleden over de stof van het zwarte kanten nachtgoed dat ze tevoorschijn trok. "Maar even serieus, wat vind je hiervan?" vroeg ze, terwijl ze het omhoog hield zodat ik het kon zien.
"Nou zeg! Je gaat er straks uitzien als een heerlijk diner," mijn ogen werden groot en ik kon een fluitje niet onderdrukken.
"Jij en je vader geven complimenten op dezelfde manier, geen wonder dat hij zo dol op je is – je lijkt precies op hem," barstte Clara in lachen uit, haar aanstekelijke vrolijkheid vulde de kamer. Ze gaf me speels een tik op mijn schouder en ik moest lachen.
"Hoe je het ook wendt of keert, na een paar jaar huwelijk wil ik een broertje of zusje. Snap je dat?"
Clara's wangen kleurden diep rood en ze haalde geschrokken adem, duidelijk overrompeld door mijn opmerking. "Evelyn..."
Toen ik haar vurige blos zag, barstte ik in lachen uit. Clara en ik hadden vanaf het begin een hechte band opgebouwd. Na de scheiding van mijn ouders had ik mijn vader nooit meer zo gelukkig gezien met iemand tot Clara in ons leven kwam. Ze was oprecht hartelijk en een beter mens dan mijn moeder, die mijn vader in zijn meest kwetsbare moment had verlaten – een zakelijk verlies waardoor ze hem en mij in de steek liet.
Terwijl ik lachte, trok ik Clara in een stevige omhelzing. "Ik hou van je, schatje."
"Ik hou ook van jou, Evie," verscheen er een zachte glimlach op haar lippen terwijl ze me terug omhelsde. "Dank je wel dat je me hebt geaccepteerd in jouw en papa's leven, het betekent echt de wereld voor me." Ze snikte.
Ik kende Clara al jaren en wist dat ze snel emotioneel werd, zelfs bij de kleinste dingen. En op dat moment had ze weer zo’n oprecht moment.
"Dus, je zet de watervallen weer open, hè?" plaagde ik haar, met een speelse grijns.
Er ontsnapte een giechel uit haar mond en ze knikte. "Nee, hoor," glimlachte ze door haar tranen heen en keek me aan terwijl ze het vocht uit haar ogen wiste.
"Geen preek vandaag, mijn aanstaande moeder," onderbrak ik haar, opstandigheid in mijn stem,
"Hoe vaak moet ik je nog zeggen dat je me nergens voor hoeft te bedanken? Clara, jij bent de perfectie zelve voor papa. Duizend keer beter dan mijn egoïstische moeder, natuurlijk."
"Zo moet je niet praten, Evie," smeekte ze. "Onthoud, ze blijft je moeder."
"Alsof het me wat kan schelen," snoof ik en liet me op het bed vallen, zonder acht te slaan op de berg kleding onder mijn gewicht.
"Maar, Evie..."
"Geen lezing vandaag, mijn aanstaande moeder," viel ik haar in de rede, "Zorg er maar voor dat er een heleboel knappe jongens voor me zijn om mee te neuken. Dit maagd-zijn is verdomd vermoeiend."
"Ja, ja, zodat je vader nog voor het huwelijk van mij wil scheiden," rolde ze met haar ogen, waardoor ik weer in lachen uitbarstte. Ze had gelijk, papa was super beschermend over mij, hij had al meerdere van mijn afspraakjes weggejaagd.
"Kunnen we papa niet gewoon in een koffer stoppen en hem een paar dagen opsturen, zodat ik wat vrijheid en lol heb?" vroeg ik suggestief.
"Ik betwijfel of je vader in enige koffer zou passen," haalde ze haar schouders op.
Plotseling, zonder waarschuwing, kwam papa de kamer binnen en betrapte ons allebei.
"Ah, wat is hier precies het masterplan, dames?" vroeg papa, zijn perfecte timing wist ons altijd weer te verrassen.
Papa en zijn onverklaarbare gave om altijd op het juiste moment op te duiken!
Verdomme, wat een pech. Voor Clara trouwens ook.
"Niks, papa, we bespraken gewoon wat huwelijksdetails," stamelde ik, terwijl ik probeerde onze eerdere conversatie te verdoezelen met een geforceerde lach. Maar zijn blik verraadde dat hij dwars door mijn zwakke poging heen keek.
"Ik ving toevallig wat van jullie plannen op," zei hij, terwijl hij zijn armen uitdagend over elkaar sloeg. Achter haar hand zag ik Clara haar lachen proberen in te houden.
Mijn boze blik in haar richting leek haar bij de les te brengen en ze zei snel: "Samuel, het is niet netjes om onze gesprekken af te luisteren. Het is gewoon...eh..." Ze zocht naar het juiste woord, "schandelijk, op z'n minst."
"Ja, ja," rolde papa met zijn ogen en nam plaats op de bank in de hoek van mijn kamer. "En ik moet zeggen, het is geweldig attent van jullie om de logistiek te bespreken van mij in een koffer stoppen. Bravo!"
Clara’s mond ging open en dicht, maar er kwam geen woord uit. Ze wist niet wat ze moest zeggen.
"Misschien moet je dan ophouden met mijn afspraakjes weg te jagen!" riep ik, mijn frustratie niet langer kunnen onderdrukken.
"En misschien moet jij eens fatsoenlijke jongens vinden in plaats van kleine bengels," kaatste papa direct terug.
"Het waren geen kleintjes!"
"Dus je geeft toe dat het bengels waren?" lachte Clara, en mijn wangen werden rood van schaamte bij die gedachte. Goed, ik had inderdaad nog nooit een echt leuke jongen meegenomen, maar dat betekende niet dat ik mijn ongelijk zou toegeven.
"Ik bedoel, het waren geen bengels!" snauwde ik naar papa.
"Natuurlijk wel," zei papa overtuigd, "Elk van die jongens was het, geen van hen had goede bedoelingen."
Daar zit het hem nou net in, ik wilde die goede bedoelingen helemaal niet…
"Waarom bemoei je je altijd met mijn relaties, hè? Ik ben twintig, ik mag zelf bepalen met wie ik date."
"Natuurlijk mag dat, maar als je steeds de slechtsten uitkiest, dan houd ik mij het recht voor om in te grijpen."
Verdomme, papa en zijn logica!
Met mijn mond vol tanden zuchtte ik verslagen.
"Nou, dan is onze kleine discussie voor vandaag afgerond," verklaarde papa, terwijl hij opstond. "En nu, mijn lieve dochter en mijn verloofde, laten we het plan om mij in een koffer te stoppen maar even vergeten en onze koffers inpakken voor de reis. We moeten vroeg weg voor de vlucht."
Clara vroeg: "Trouwens, wanneer is onze vlucht?"
"We moeten voor 21:00 uur op het vliegveld zijn," zei hij, terwijl hij op zijn horloge keek. "Dus we kunnen maar beter beginnen met voorbereiden."
"Kan de vlucht niet vertraagd worden? We zijn net terug van winkelen," kreunde ik terwijl ik mijn armen lui boven mijn hoofd uitstrekte.
Hij schudde zijn hoofd. "Nope. We moeten het landhuis klaarmaken voor de gasten die vanaf morgen arriveren."
"Geen rust voor de vermoeiden, denk ik?!"
"Waarschijnlijk niet," klikte papa met zijn tong, "En het was jouw idee om een destination wedding te houden, dus je kunt mij niet de schuld geven."
"Ugh! Je bent zo wreed!" kreunde ik, terwijl ik mijn gezicht in mijn handen begroef.
"Dankjewel," grijnsde hij, terwijl hij de kamer uitliep.
"Maak je geen zorgen, zodra we in het landhuis zijn, regel ik iets," stelde Clara me gerust, haar woorden gaven me een sprankje hoop. "Je hoeft geen vinger uit te steken."
"Ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je!" riep ik uit, terwijl ik me in haar armen wierp. Ze lachte.
"Ik hou ook van jou, maar ga nu gauw klaarmaken voordat de duivel in je vader wakker wordt," plaagde ze.
"Helemaal gelijk," lachte ik, voor ik de kast in dook om me klaar te maken voor de reis die voor ons lag.

My Dad’s Bestfriend
189 Hoofdstukken
189
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101