

Beschrijving
"MATE" bulderde een stem en de drukte in de zaal viel volledig stil. Een dreigende atmosfeer nam de hele kamer over. Ik kwam uit mijn schuilplaats en kwam wat dichterbij. Leisteen grijze ogen vonden meteen de mijne. Hij stampte naar me toe en zette zijn benen wijd neer toen hij een paar centimeter van me verwijderd was. Hij was op zijn minst twee voet langer dan ik. Ik kon mijn ogen niet van de zijne afhouden om zelfs zijn hele gezicht te kunnen bekijken. Zijn ogen waren betoverend, zelfs wanneer ze zo'n koude blik uitstraalden. "Hij kan onmogelijk een partner hebben." "Hij is een monster!" "Dat arme meisje." Fluisteringen waren overal, maar ik negeerde ze allemaal. Ik werd nog steeds gevangen gehouden door de nu gouden ogen van mijn partner.
Hoofdstuk 1
Mar 26, 2026
Morena
"Iedereen moet op scherp staan zodra het feest begint. Ik wil geen fouten. Deze bijeenkomst kan heel makkelijk eindigen in een bloedbad," zei Alpha Luke gewetensvol terwijl zijn ogen door de kamer gleden.
De hele roedel was aanwezig. Zelfs de kinderen werden gedwongen te zitten en te luisteren. Dit was een vreemde gelegenheid. Het is de jaarlijkse bijeenkomst. Een feest waar vertegenwoordigers van elke roedel samenkomen voor één nacht. Een nacht waarin wapenstilstanden worden gesloten en oorlogen worden verklaard. Een nacht die vaak eindigde in een bloedbad.
De gastheer-roedel leed natuurlijk elke keer de meeste verliezen. Daarom wordt het elk jaar door een andere roedel georganiseerd.
Dit jaar was echter veel eigenaardiger dan de voorgaande jaren. Alpha Leander is aanwezig op de conventie van dit jaar. Hij is de afgelopen vijf jaar door niemand anders dan zijn eigen roedel gezien. Buitenstaanders die hem daadwerkelijk zagen, leefden nooit lang genoeg om het na te vertellen.
Iedereen was op zijn hoede. Niemand weet de echte reden achter zijn verdwijning. De ouderen zwijgen en alle informatie is slechts geroddel en speculatie.
Dit is de eerste bijeenkomst die ik zal bijwonen. De laatste die mijn roedel organiseerde, was jaren voor mijn geboorte.
Toch ben ik op de een of andere manier enthousiast over het evenement. Misschien ontmoet ik eindelijk mijn partner. Ik ben al meer dan zeven maanden achttien en mijn partner behoort zeker niet tot onze roedel of een andere naburige roedel. Ik heb elk sociaal evenement bezocht, maar tevergeefs.
Ik heb toch niemand anders dan mijn kleine zusje in deze roedel en ik heb het al met Alpha Luke besproken dat zij met me mee zal gaan als ik gekoppeld word aan iemand buiten mijn roedel. Mits zijn alpha dat goedkeurt.
Rena en ik zijn onze ouders al jong kwijtgeraakt. Beiden waren roedelstrijders. Ze zijn gestorven in een oorlog tussen ons en een naburige roedel. Ik werd verbitterd over alles toen het gebeurde. Gelukkig was Rena te jong om er iets van te begrijpen destijds. Ik heb een tijd therapie moeten volgen. En ik ben blij dat zij dat niet hoefde mee te maken. Ik ben haar enige familie en ik zou zelfs mijn partner opgeven als ik tussen hen moest kiezen.
Ik had niet de intentie om lang te blijven op de bijeenkomst. Ik wilde gewoon van een afstandje een glimp opvangen, voor het geval ik de aanwezigheid van mijn partner zou voelen. Als hij er niet is, verdwijn ik ongezien. Gezien mijn onhandigheid zou ik ongetwijfeld in ongewenste problemen terechtkomen als ik te lang blijf hangen. Het laatste wat ik wil is dat Rena of ikzelf in een benarde situatie terechtkomen. Zij zal het feest niet eens bijwonen.
**************
Blijf op de achtergrond. Praat alleen met leden van je roedel. Neem een snufje en verdwijn dan. Dat bleef ik mezelf vertellen terwijl ik naar de feestzaal liep. Ik droeg mijn favoriete zomerjurk. Ik wilde er op mijn best uitzien, mocht ik mijn partner ontmoeten.
De roedel krioelde van de activiteiten. Alles was netjes verzorgd. Zelfs het kleine vuilnisbakje bij de deur van het roedelhuis had nu een deksel. Alpha Luke en Luna Eve halen alles uit de kast.
Gasten arriveerden al sinds vroeg in de ochtend. Ik voelde ze de grens van de roedel passeren. Elk van hen straalde een zekere dreiging uit, elk in een andere mate. Maar er was één aankomst die anders aanvoelde dan de rest. Dreigender, maar ook verleidelijker.
Ik was bijna bij de feestzaal toen iemand mijn naam riep. Ik draaide me om en zag Sion. Een oude vriend van mijn overleden vader en een van de velen die door de jaren heen voor mij en Rena hebben gezorgd.
"Kijk uit waar je loopt, anders struikel je nog, Morena."
"Er is echt niets voor me, oom Sion. Waarom zou ik struikelen?"
Hij keek me vreemd aan voordat hij zachtjes lachte. "Geen van je ouders was… eh… naïef. Ik bedoelde niet dat je letterlijk zou struikelen. Al is dat ook zeer waarschijnlijk."
"Heb je me nou indirect dom genoemd en direct onhandig?" Ik probeerde zo beledigd mogelijk te kijken terwijl ik hem met opgetrokken wenkbrauw aankeek.
"Ik zie dat je me probeert te intimideren met die blik," zei hij met een kleine lach. "Dana heeft je dat zeker geleerd."
Dana was zijn partner. Ze hebben elkaar twintig jaar geleden gevonden en zijn sindsdien onafscheidelijk. Sion mag dan een gevreesde roedelstrijder zijn, ik heb hem letterlijk zien smelten in Dana’s bijzijn. Hij zou echt bang worden als ze hem één blik toewierp zoals ik nu probeer te doen.
"Ik meen het wel, Morena. Ik weet dat je op zoek bent naar je partner, maar doe het met extra voorzichtigheid. Dit is geen gewoon evenement. Elke fout heeft ernstige gevolgen, eerst voor jou en je zus, daarna voor de hele roedel."
"Dat weet ik, Sion. Maak je geen zorgen. Ik weet dat ik meestal niet voorzichtig ben, maar dit is veel serieuzer. Ik zal extra voorzichtig zijn. Ik neem alleen een snufje en ga meteen weer. Echt waar." Ik gaf hem een kleine knipoog voordat ik verder liep naar mijn bestemming. Mijn zenuwen stonden nu wat meer gespannen. Het laatste wat ik nodig had was een herinnering aan hoe fout dit kon gaan.
**************
Eindelijk bereikte ik mijn bestemming. Ik stond ver weg in een hoek waar ik me bij andere gelegenheden ook vaak verschool, terwijl ik de zaal in me opnam. Ronde tafels keurig bedekt met zwarte tafelkleden en gouden kandelaar-middelpuntstukken. Twee tafels in elke hoek stonden vol champagneglazen en hapjes. Alpha Luke wilde waarschijnlijk geen roedelleden laten bedienen. Zachte muziek speelde op de achtergrond en gasten druppelden één voor één binnen. Het waren allemaal alphas en hun betas. Allen gekleed in dure designerpakken. Geen vrouwen aanwezig, behalve die van onze roedel. Geen van de gasten zou het risico nemen zijn partner mee te nemen naar een mogelijk bloedbad. Zelfs de vrouwelijke aanwezigen uit onze roedel waren ofwel krijgers, of ongepaarde wolvinnen zoals ik.
De sfeer in de zaal begon langzaam te veranderen naarmate het feest vorderde. Mensen mengden zich met vooral neppe glimlachen, maar vanuit mijn hoek kon ik zien dat iedereen gluren naar de deur.
Ik was Rena aan het sms’en over de details van het feest toen alles leek stil te vallen. Osk huilde in mijn hoofd en riep om haar partner, maar zelfs haar stem leek weg te ebben in mijn gedachten.
"PARTNER," brulde een stem en het rumoer in de zaal verstomde volledig. Een dreigende aura nam de hele ruimte over.
Ik kwam uit mijn schuilplaats en liep iets dichterbij. Leisteengrijze ogen vonden onmiddellijk de mijne. Hij stampte op me af en plantte zijn benen ver uit elkaar toen hij nog maar enkele centimeters van me verwijderd was. Hij was zeker zestig centimeter langer dan ik. Ik kon mijn blik niet afwenden om zelfs maar naar zijn hele gezicht te kijken. Zijn ogen waren betoverend, zelfs al straalden ze zo’n kille blik uit.
"Hij kan toch geen partner hebben."
"Hij is een monster!"
"Dat arme meisje."
Overal werd gefluisterd, maar ik negeerde ze allemaal. Ik werd nog steeds gevangen gehouden door de nu gouden ogen van mijn partner. Pure woede straalde van hem af.
"Zullen we dit naar mijn kantoor verplaatsen, alpha?" zei alpha Luke. "De feestzaal is niet de juiste plek om dit te bespreken," voegde hij er voorzichtig aan toe.
Mijn partner draaide zich naar hem om, gaf een kort knikje en gebaarde dat hij voorop moest gaan. Mijn partner was een alpha? Interessant.
Ik kreeg niet eens de kans die gedachte af te maken, want hij greep mijn hand en trok me met zich mee. Vonken schoten door mijn hele lichaam op de plekken waar hij me aanraakte.

Obsidian Alpha
59 Hoofdstukken
59
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101