
Beschrijving
Elke Romeo heeft zijn eigen Juliet toch? Nou, dat geldt niet voor Deandre Romeo. Hij is koud van binnen en van buiten. Alleen tegen zijn familie en beste vriend is hij aardig en dat maakt meisjes bang om dichtbij hem te komen. Voor hem bestaat liefde wel, maar hij wil het niet.
Hoofdstuk 1
Mar 16, 2024
Tatiana Kamerie
"Hey schatje.." Ik kuste Eric op zijn wang en omhelsde hem kort.
"Hey liefde, ik mis je zo erg." Eric glimlachte.
"Ik mis jou ook, hoe gaat het in Italië?"
"We zijn hierheen gekomen voor een vergadering, dus we zijn niet veel uit geweest." Eric is mijn jeugdliefde, we hebben nu bijna 7 jaar een relatie en over 2 maanden gaan we trouwen, wat zo spannend is. Eric werkt al sinds hij is afgestudeerd aan de bedrijfsschool met mijn vader en mijn vader is dol op hoe hij werkt, dus je kent de rest wel.
"Laten we gaan lunchen, ik heb zo'n honger." Zei ik en hij knikte.
"Laat me dit afmaken en laten we daarna naar buiten gaan.. oké?" Zei hij en ik glimlachte. Ik liep naar de bank en keek naar hem. Het is gek dat we al 7 jaar zo verliefd zijn en ik kan mijn geluk niet bevatten dat hij mijn man zal zijn en we samen een gelukkig leven zullen hebben.
Eric is echt lief, romantisch, zorgzaam en gewoon alles wat je wilt in een man.. hij heeft het. Ik ben een geluksvogel dat ik hem heb. Op de middelbare school was hij geen populaire jongen en ik ook niet. We leerden elkaar kennen via een practicumles en sinds die les.. waren we samen.
Onze relatie heeft veel hobbels gekend en we hebben een paar keer bijna uit elkaar gegaan, maar we blijven sterk doorgaan. Hij vroeg me 6 maanden geleden ten huwelijk en natuurlijk heb ik ja gezegd!
"Ik ben klaar.. laten we gaan." Eric stond op van zijn stoel, liep naar de kapstok om zijn pak te pakken. Hij deed het aan en bekeek zichzelf in de spiegel. Ik stond op van mijn stoel en liep naar hem toe.
"Laten we gaan." Zei ik en hij pakte mijn hand en glimlachte breed naar me. Ik pakte de autosleutel en we liepen de kamer uit. We namen de lift naar beneden naar de kelder en stapten meteen in zijn auto. Hij opende de deur voor me en ik vind het altijd fijn als hij dat doet. Ik stapte in de auto en hij deed de deur dicht. Hij liep naar de andere kant en stapte in de auto. Ik deed mijn gordel om terwijl hij de auto startte.
"Hoe gaat het op het werk? Gaat het goed met je?" Vroeg hij terwijl hij zijn eigen gordel omdoet.
"Ja, ik heb morgen een paar fotoshoots." Zei ik.
"Goed om te horen, schatje.. Ik ben blij dat je gelukkig bent." Zei hij en hij reed uit de kelder.
"Ik ben gelukkig, ik kan niet wachten om mijn achternaam binnenkort te veranderen in die van jou." Zei ik terwijl we elkaars handen vasthielden.
"Ik ook, jij bent van mij." Zei hij terwijl hij de bovenkant van mijn hand kuste.
"Voor altijd." Voegde ik toe.
"Ja, voor altijd."
"Ik praat met het nieuwe restaurant waar we vorige week over hebben gesproken. Het nieuwe brunchrestaurant in de stad.."
"Oh.. ik herinner het me. Laten we daarheen gaan!"
"Ik breng je daar naartoe, je praat er al over sinds vorige week." Zoals altijd.. hij is de beste!
"Nog 2 maanden tot onze bruiloft.. ik kan niet geloven dat dit gebeurt." Giechelde ik opnieuw.
"Ik ben van jou en jij bent van mij, schatje." Hij keek me aan en ik kan niet stoppen met zo opgewonden te zijn voor onze bruiloft. Ik heb al een prachtige trouwjurk en alles is al goed voorbereid.
Plotseling voelde ik mijn telefoon trillen in mijn tas, ik haalde hem eruit en las een bericht van mijn vader dat ik hem daarna moet zien omdat het een noodgeval is. Mijn wenkbrauwen gingen omhoog omdat waarom hij geen contact opneemt met Eric?
Eric kan hem met alles helpen, toch? Wat voor noodgeval is er dat ik erbij betrokken moet worden?
"We zijn er." Zei Eric en ik draaide mijn hoofd naar de weg. Hij reed de parkeerplaats op en parkeerde zijn auto. Hij stapte als eerste uit en liep daarna naar mijn kant om de deur voor me open te doen.
"Dankje." Zei ik terwijl ik uitstapte en hij glimlachte. We liepen hand in hand naar het restaurant. We gingen zoals altijd aan een tafel bij het raam zitten, omdat ik het leuk vind om naar buiten te kijken tijdens het eten. Mijn moeder doet dit altijd en het doet me elke keer aan haar denken.
"Dus.. wat wil je? Jouw favoriet is hier.. kip met wafels en aardbeienpannenkoeken." Zei Eric en ik keek op de menukaart.
"Ik wil een kipsalade.. vandaag heb ik zin in salade."
"Wil je de pannenkoeken delen?" Glimlachte hij en ik lachte.
"Je kent me zo goed.." Zei ik en hij stak zijn hand op om de ober te roepen. Hij bestelde een champignonsoep en een kippenbroodje. Ik vertelde de ober dat ik een kipsalade wilde en Eric voegde de aardbeienpannenkoeken toe.
"Laten we vanavond samen eten, ik haal je om 6.30 op?" Vroeg Eric.
"Prima.. en kunnen we bij-"
"Pottie?" Onderbrak hij me en ik glimlachte.
"Natuurlijk, kunnen we doen schat." Zei hij en ik deed een klein dansje. Mijn hoofd draaide zich om naar het nieuwe restaurant en ik ben dol op het interieur, zo warm en de marmeren tafels.. ik hou ervan.
Plotseling ging mijn telefoon over en ik haalde hem uit mijn tas, het is weer mijn vader.
"Hallo." Antwoordde ik.
"Tatiana, ik wil dat je over een uur naar mijn kantoor komt. Kom zonder Eric." Mijn wenkbrauwen gingen omhoog toen hij dat zei. Ik keek naar Eric en hij keek me verward aan.
"Oké.. is alles in orde?"
"Ik zal het je later uitleggen." Zei mijn vader in paniek en toen hing hij op.
"Wie?"
"Mijn vader, hij wil dat ik later kom." Zei ik en hij knikte.
"Hij lijkt.. bezorgd en in paniek.. is er een probleem met het bedrijf?" Vroeg ik aan Eric en hij schudde zijn hoofd.
"Het bedrijf gaat goed." Zei Eric en ik knikte.
"Oké dan.." Zei ik, maar ik voel me nog steeds bezorgd en verdacht over de acties van mijn vader. Hij heeft me nog nooit op die manier gebeld en mij zelfs gedwongen om naar het kantoor te komen.
Nou.. ik hoop dat alles goed is.. duimen

Romeo's Revenge
54 Hoofdstukken
54
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101