
Beschrijving
WAARSCHUWING 18+ Celeste dacht altijd dat haar leven ten goede zou veranderen, de toekomst die ze had voorzien was uniek; een partner die alleen haar zou zien, alleen haar zou ademen. Maar toen ze zichzelf gekoppeld vond aan Zillon Macre; haar jeugdvriendje en de toekomstige alpha van haar roedel, bleef haar droom slechts een droom. Haar leven veranderde niet zoals ze had gehoopt, in plaats van beter veranderde het voor het ergste. Haar onbelangrijkheid verdween niet, het nam toe en op de een of andere manier voelde ze zich nog steeds ongewenst, vooral door haar partner die alleen smachtte naar haar tweelingzus.
Hoofdstuk 1
Feb 22, 2026
—
Pas op... Geluk duurt niet voor eeuwig. Het komt, maar wanneer het verdwijnt, komt droefheid met ernst neerdalen. — Celeste slaakte een zucht van bewondering, haar ogen gericht op de knappe jongen die met een imposante mannelijkheid op het podium stond. Zijn lippen waren strak getrokken, zijn uitdrukking zo leeg als een vel papier en toch overtrof zijn schoonheid elke weerwolf die op het verzamelterrein stond; zowel mannen als vrouwen. Celeste wist niet hoe hij het deed, maar alles wat hij deed deed haar hart sneller kloppen en haar benen zwak worden. Hij was het middelpunt van haar aandacht, ondanks de vele andere mensen verspreid in de omgeving. Zijn ogen... Zijn lippen... Zijn lichaam... Elk aspect van hem riep haar, maar op welke manier kon zij antwoorden? Zeker niet door te bekennen dat ze meerdere keren had weggedroomd terwijl ze naar hem keek, en zeker niet door hem een verdomde konijn na te jagen! Maar hoe ze ook besloot te reageren, het was geen geheim dat hij buiten haar bereik was; ten eerste was hij de toekomstige alpha van deze roedel en daaraan toegevoegd, had hij een relatie met haar zus. Vanavond, precies om twaalf uur, zou de dag zijn waarop ze officieel zijn partners zou worden. Zie je, morgen was zijn verjaardag, de dag waarop hij zijn ware partner zou kunnen ruiken en het feest stond op het punt te beginnen. Het terrein was vol met gepaarde en ongepaarde wolven, en vrouwen van de Forester-roedel en andere roedels stonden vol verwachting, biddend naar de hemel dat zij de uitverkorene zouden zijn. Celeste stond ook vol verwachting. Hoewel haar zus voor negenennegentig procent zijn partner was, kon ze het niet helpen om te hopen op het overgebleven ene procent. Dan had ze tenminste een klein kansje om hem van haar bitch van een zus af te pakken. Haar zus... Het is zelfs een gedoe om haar zo te noemen. Ze gedroeg zich niet als een oudere zus, laat staan als een verre familielid. Op school was Celeste slachtoffer van verbaal misbruik. De kinderen daar pestten haar altijd en in plaats van haar kant te kiezen, koos haar zus altijd voor hun kant. 'Waarom is Celeste zo lelijk als Celia zo mooi is?' 'Moeten ze niet tweelingen zijn?' 'Waarom is de een knap en de ander niet?' Het was een worsteling om elke dag naar school te gaan. Zij was de nobody, de buitenbeentje, en Celia stond bovenaan. Ze kreeg alles wat ze wilde, zelfs haar moeder en vader waren dol op haar, waardoor Celeste helemaal niemand had om zich tot te wenden. Triest, toch? Maar Celeste was er inmiddels aan gewend. Met een zucht keek ze naar de vrouw naast haar die bleef fluisteren... "Nog één minuut, nog één minuut, nog één minuut." Het was irritant, maar het zorgde ervoor dat de verwachting van Celeste steeg naar grotere hoogtes. Binnen één minuut zou haar wereld op zijn kop staan en dat wist ze. De jongen op wie ze al jaren een oogje had, zou binnenkort in de handen van een ander vallen. Ze wilde dat niet zien gebeuren, zeker niet nu haar zus haar hand pal open hield. Met ingehouden spanning slikte ze de brok in haar keel weg en zette ze een trillende stap achteruit, terwijl ze nog één keer naar haar levenslange crush keek voordat ze haar rug toekeerde. Haar voeten brachten haar over het donkere pad van het roedelterrein, haar handen begraven in haar zakken en haar hart begraven in droefheid. Als het niet Zillon Macre was, wie zou dan haar partner zijn? Niemand anders gaf haar hetzelfde gevoel als hij, hij was als een engel voor haar. Alles aan hem was perfect, zelfs als hij keek of pruilde. Maar hij was niet van haar en ze moest daarmee leven - Met een plotselinge beweging greep een hand de hare, haar pols in een ijzeren greep verpletterend. Een angstige zucht ontsnapte uit Celeste's lippen en zonder veel nadenken draaide ze zich om naar de dader. Het was hij, Zillon Macre, haar engel. Zijn ogen brandden oranje, een teken dat zijn wolf volledig had overgenomen, en zijn bloedrode lippen waren verwrongen in een grijns terwijl hij haar tegen zijn dikke en gespierde borst aan trok. "Van mij." Gromde hij, zijn armen omsloten haar in een zeer stevige omhelzing. "Partner." Die twee woorden deden zowel het hart als het lichaam van Celeste bevriezen. Van mij...? Partner...? Waar had hij het over? Dacht hij dat zij Celia was? Ondanks de zwaarte in haar hart en het prettige vonken dat uit zijn aanraking druppelde, duwde ze zich van hem af. "Celia is ergens in de uiteenstromende menigte, ik ben niet van jou, ik ben niet jouw partner." Zillons hoofd kantelde naar de zijkant, kaken op elkaar geklemd, greep verstevigend. "Van mij... Partner... Van mij!" Hij trok haar weer tegen hem aan, zijn neus vastklampend aan de holte van haar nek waar hij diep haar geur inademde. "Merk partner." En zonder haar toestemming deed hij dat. Zijn tanden hadden zich teruggetrokken en in de zachte huid van haar nek hadden ze zich intrusief vastgebeten. Een kreet van pijn en genot ontsnapte uit haar lippen en als een dood persoon viel ze tegen zijn borst, lippen halfopen terwijl ze hijgend naar adem hapte. Ze probeerde zichzelf te stabiliseren, maar toen de sterke geur van de man die haar vasthield haar neus binnendrong, knikten haar zwakke knieën en viel ze weer tegen zijn borst. Ze was pas negentien, ze was nog niet op de leeftijd om haar partner te ruiken, maar nu ze zijn merk droeg... zijn geur was behoorlijk sterk, geruststellend en opwindend. Lotusbloemen en versgehakt hout. Het kalmeerde haar hart en in haar hoofd fluisterde haar wolf constant... "Partner... partner... partner..." Trots van haar wolf vulde haar borst en daartussen was een bloeiend geluk. Immers, de maangodin had haar wens vervuld. Ze was de partner van Zillon Macre, en op haar nek rustte zijn merkteken van eeuwigheid. Niets kon hen uiteenrijten wanneer dit merkteken hen met elkaar verbond, maar slechts enkele minuten later ontdekte ze dat er inderdaad iets of beter gezegd iemand was die hen kon scheiden. Niet haar zus of haar ouders, maar Zillon, haar eigen partner...

The Alpha's Unwanted Mate
142 Hoofdstukken
142
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101