

Beschrijving
Op de dag van haar gearrangeerde huwelijk met een machtige maffiabaas, vlucht Alyssa Martini-de beschermde dochter van de meedogenloze maffiakoning-vermomd, waardoor een storm van verraad, geheimen en verlangen losbarst. Onder een valse identiteit gaat ze onbewust het hol van de leeuw binnen: werken als dienstmeid in het landhuis van haar toekomstige bruidegom, Hayden Russell, de kille maffiaprins met wie ze bedoeld was te trouwen. Alyssa en Hayden worden gedwongen tot een verwrongen dans van dominantie, bedrog en onmiskenbare chemie. Maar in een wereld waar loyaliteit dodelijk is en liefde zwakte, blijft er een vraag over-zullen ze elkaar vernietigen, of zijn ze het vuur dat hen bevrijdt? Een weggelopen bruid. Een wraakzuchtige bruidegom. Een dodelijke tweede kans.
Hoofdstuk 1
Jan 28, 2026
Alyssa's POV
Ik stond voor de spiegel, proberend niet te schreeuwen.
De trouwjurk was prachtig, te prachtig. Witte satijn, parelmoeren knopen, delicate kant die als fluisteringen over de vloer streek. Het leek op iets uit een sprookje.
Maar de waarheid? Het voelde als een strop die zich om mijn nek aanspande.
De deur kraakte open en Estina, mijn dienstmeid en tevens de enige vriendin in deze compleet verknipte wereld, stapte binnen.
Haar donkere ogen waren glazig van bezorgdheid, haar lippen op elkaar geperst tot een strakke lijn. Haar vingers klemden zich vast aan de deurknop alsof dat het enige was dat haar aan de aarde verankerde.
"Nou?" vroeg ik.
Ze sloot de deur achter zich, liep dichterbij en sloeg haar armen over elkaar.
"Het is bevestigd. Hij is de Maffia Prins."
Ik slikte moeizaam. "Hij?"
Ze knikte één keer. "Degene die ze ‘De Geest’ noemen. Koud. Onvergevingsgezind. Onaantastbaar."
Mijn knieën begaven het bijna. Ik draaide me weg van de spiegel, drukte beide handen tegen de tafel voor me, proberend te ademen. De visagiste was uren geleden vertrokken, maar haar gereedschap lag nog steeds verspreid, borstels, lipsticks, poeders.
"Voor bescherming," mompelde ik bitter. "Dat is wat mijn vader zei."
Estina stapte naast me. "Je weet hoe hij is. Voor hem is dit een transactie. Een alliantie."
"Hij trouwt me weg alsof ik vee ben, Estina."
"Ik weet het."
"Aan een monster," benadrukte ik.
"Ik weet het," zuchtte ze.
Ik keek haar eindelijk aan. "Denk je dat hij me pijn zal doen?"
Ze zweeg een lange seconde. "Ik denk dat hij nooit van je zal houden."
Die woorden deden meer pijn dan een klap. Ik klemde mijn kaken op elkaar. "Ik ga dit niet doen."
Ze keek niet verrast. Misschien wist ze het al.
"Ik moet weg," fluisterde ik. "Vanavond. Nu."
Estina knipperde. "Weet je het zeker?"
"Zou jij trouwen met iemand die meer mensen heeft vermoord dan waarschijnlijk gekust?"
Ze zuchtte, liep naar de deur. "Geef me twee minuten. Ik kijk de gang na."
Ik draaide me weer naar de spiegel. Ik haatte wat ik zag. Niet omdat ik er lelijk uitzag. Nee. Ik zag er perfect uit. En dat was het probleem. Perfecte pop. Perfecte bruid. Perfect aas.
Estina glipte weg. Mijn ademhaling kwam in schokkerige golven. Elke tik van de klok aan de muur klonk luider. Ik ijsbeerde. Ik telde. Ik bad.
Precies drie minuten later ging de deur weer open.
"De kust is veilig."
Ik aarzelde niet.
"Help me uit dit ding," zei ik, terwijl ik mijn rug naar haar toe draaide.
Ze haastte zich naar me toe, vingers vaardig de rits van de jurk openmakend. Het gleed van mijn schouders als smeltende sneeuw, zich geluidloos om mijn voeten verzameld. Ik stapte eruit, plotseling kouder en vrijer.
Daaronder droeg ik al een tanktop. Ik reikte naar de versleten jeans die ik onder de kaptafel had verstopt. Trok ze aan, ritste dicht, knoopte de trekkoord. Toen pakte ik de zwarte hoodie en stak mijn armen door de mouwen.
Estina gaf me de pet. Ik trok hem laag over mijn ogen, stak mijn lange haar in een rommelige knot en stopte het eronder.
"Niemand zou je moeten herkennen," zei ze, haar stem amper hoorbaar.
Ik knikte.
Ze keek me aan, tranen zwemmend in haar ogen. "Je vertelt het hem echt niet?"
"Vertel wie?"
"Je vader."
Ik snoof. "Hij komt er snel genoeg achter als de bruid ontbreekt bij het altaar."
Haar handen trilden toen ze naar voren kwam en me stevig omhelsde. "Wanneer kom je terug, mijn Prinses?"
De woorden doorboorden me. Estina was loyaal aan me geweest, en ik was gehecht aan haar geraakt. Ze was het dichtstbijzijnde dat ik had aan een zus—of een beste vriendin.
"Ik weet het niet," fluisterde ik.
Ze trok zich terug, veegde over haar wangen. "Ga. Nu. Voordat iemand komt."
Ik knikte. "Dank je, Estina."
Zonder nog een woord draaide ik me naar de deur toen ze me plotseling terugtrok en een papiertje in mijn handen stak.
Ik staarde naar het papier en keek toen naar haar. "Ga hierheen, maar vertel haar niets over mij. Ze verhuurt één kamer in haar huis..."
Ik wist niet waar ik heen zou gaan, dus ik was haar diep dankbaar voor haar gebaar. "Wie is ze voor jou?" vroeg ik.
Tranen sprongen in haar ogen toen ze antwoordde. "Mijn moeder. Ze verhuurt mijn kamer."
Ik hapte naar adem en ze duwde me naar buiten. Toen ik stemmen nabij hoorde, glipte ik snel door de zijdeur die ze eerder had ontgrendeld en verdween in de schemerige gang.
Mijn trouwdag was officieel mijn ontsnapping uit deze HEL geworden!

The Don's Unwanted Bride
30 Hoofdstukken
30
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101