
Beschrijving
Piper Blackwood zit gevangen in een wankele relatie met Jasper, haar jeugdliefde. Wanneer Piper's lang verborgen geheim over hun dochter Lily aan het licht komt - Lily is niet biologisch gezien Jasper's kind, maar het resultaat van een vroegere affaire met Jasper's voormalige beste vriend - wordt hun fragiele wereld verbrijzeld. De situatie verslechtert wanneer Jasper's ex, Autumn, weer opduikt en oude gevoelens weer doet oplaaien. Terwijl de waarheid ontrafeld wordt, moeten Piper, Jasper en Noah omgaan met bedrog, vergeving en de ingewikkelde dynamiek van co-ouderschap, terwijl ze proberen Lily te beschermen tegen de gevolgen van hun verstrengelde verledens.
Hoofdstuk 1
Jun 22, 2025
Piper Blackwood staarde naar haar spiegelbeeld in de antieke kaptafelspiegel, haar handen omklemden een verfrommeld echtscheidingsverzoek alsof het haar laatste reddingslijn was. De persoon die naar haar terugkeek voelde bijna onherkenbaar aan - ingevallen wangen, donkere kringen onder haar ooit heldere groene ogen. Zeven jaar doen alsof had haar uitgeput. Ze had nooit gedacht dat haar leven zo zou omkeren, maar hier was ze dan — ouder, sterker, moediger.
"Je kunt dit," fluisterde ze, nauwelijks luid genoeg om boven het tikken van de oude klok in de gang uit te komen. Elk tikje voelde als een aftelling naar vrijheid... of totale chaos.
Met een diepe zucht streek Piper haar wilde kastanjebruine krullen glad en rechtte haar smaragdgroene blouse. Jaspers favoriete kleur, natuurlijk. Een sarcastische grijns kroop op haar gezicht. Zelfs nu kleedde ze zich nog steeds voor hem. Klassiek.
Het geluid van een auto die de oprit opreed, stuurde een schok van paniek door haar lichaam. Jasper was vroeg thuis. Pipers hart begon te racen toen ze de voordeur hoorde opengaan, gevolgd door het vertrouwde gedreun van zijn aktetas op de houten vloer.
"Piper? Ben je hier?" Zijn diepe stem galmde de trap op, en even bevroor ze. Die stem — ze was er al sinds altijd voor gevallen. Het gaf haar nog steeds rillingen, maakte haar knieën slap. Maar het was ook de stem die nooit "Ik hou van je" zei alsof hij het meende. Hij hield van hun dochter, zeker — maar van haar? Niet zo veel. En ze kon niet blijven doen alsof.
"Kom eraan!" riep ze terug, huiverend van hoe nep ze klonk.
Ze schoof snel de scheidingspapieren in haar nachtkastje en liep naar beneden, elke stap voelde zwaarder, alsof het gewicht van wat er ging gebeuren haar dieper in de leegte trok.
Jasper Hawthorne stond in de keuken, zijn lange, breedgeschouderde gestalte perfect omlijnd tegen het raam, uitkijkend over hun schilderachtige achtertuin. Pipers ogen volgden zijn silhouet, op dezelfde manier als ze dat al duizend keer eerder had gedaan. Zeven jaar later probeerde ze zichzelf nog steeds te overtuigen dat ze de juiste keuze had gemaakt. Dat het de moeite waard was om voor hem te vallen, en als ze terug kon gaan, ze het allemaal opnieuw zou doen.
Hij draaide zich om, ving haar in zijn blik, en haar adem stokte in haar keel. Zelfs na al die jaren deden die stormachtige grijze ogen nog steeds iets met haar.
"Hé," zei hij, met een vermoeide glimlach. "Ik dacht dat we wel een traktatie konden gebruiken." Hij wees naar een witte bakkersdoos op het aanrecht.
Haar maag draaide om. "Dat is... dat is attent van je."
Jaspers voorhoofd fronste terwijl hij haar gezicht bestudeerde. "Alles oké? Je ziet er bleek uit."
"Ik —" begon Piper, maar de woorden bleven in haar keel steken. Hoe kon ze deze man, de jongen van wie ze al hield sinds ze tien jaar oud was, vertellen dat ze hem zou vrijlaten? Dat hun hele huwelijk een goed gepolijste leugen was geweest?
Hij stapte dichterbij, bezorgdheid op zijn gezicht geschreven. "Piper, serieus, wat is er aan de hand?"
Op dat moment, toen Jaspers hand naar de hare reikte, sloeg de voordeur met een klap open, en beiden draaiden zich om.
In de deuropening stond, door de wind verwaaid en buiten adem, een geest die ze nooit had gedacht opnieuw te zien. Pipers hart zonk. Ze kende dat gezicht, iets ouder maar nog steeds huiveringwekkend prachtig.
"Jasper," hijgde de vrouw, haar stem dik van emotie. "Sorry dat ik zo maar binnenval, maar ik kon niet langer wachten. We moeten praten."
Jasper werd bleek. Piper keek toe terwijl zijn lippen een naam vormden waarvan ze had gebeden dat die begraven was in het verleden:
"Autumn?"
De gebaksdoos gleed van het aanrecht en viel met een doffe dreun op de vloer. In de pijnlijke stilte die volgde, voelde Piper haar zorgvuldig opgebouwde wereld in een miljoen stukjes uiteenvallen. Gebeurde het echt allemaal opnieuw? De herinneringen raakten haar als een goederentrein — Autumn, Jasper, het verwarde web van leugens waarvan ze dacht dat ze eraan ontsnapt was.
Haar hartslag versnelde, de muren van de keuken voelden plotseling te dichtbij. Dit kon toch niet echt zijn, toch? Niet na alles. Zeven jaar van het opbouwen van een leven, het begraven van het verleden, het doen alsof alles perfect was. En nu, met één onverwachte entree, voelde het alsof ze weer terug was bij af, haar hele leven zag ontsporen. Opnieuw.
Piper's keel werd strak. Ze wist niet zeker of ze moest schreeuwen, huilen, of lachen om de wrede ironie van het geheel.

The Lies That Binds
200 Hoofdstukken
200
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101