

Beschrijving
Ayla is altijd de buitenstaander geweest-gepest, genegeerd en verborgen in de schaduw. Maar wanneer haar verboden krachten ontwaken, verandert alles. "Je bent gevaarlijker dan je zelf beseft," fluistert Zion. "En ze zullen alles doen om je te beheersen." Gevangen tussen een meedogenloze roedel, een rebelse koning en twee wolven die om haar hart strijden, moet Ayla de waarheid over haar bloedlijn ontdekken voordat die hen allemaal vernietigt. "Kies, Ayla," eist de Rebelse Koning. "Je roedel-of ik."
Hoofdstuk 1
Dec 9, 2025
Ayla stond aan de rand, hopend om onopgemerkt te blijven. Ze klemde de riemen van haar versleten leren handschoenen vast, haar hart bonzend terwijl de zoon van de Beta, Rowan, bevelen uitdeelde aan de groep jonge wolven die zich verzamelden voor gevechtsoefeningen.
"Ayla!" Rowans scherpe stem sneed door de lucht. Hij stond in het midden van de groep, zijn grijns druipend van minachting. "Stap naar voren. Laten we eens zien of je tot meer in staat bent dan daar maar wat te staan."
Het publiek gniffelde, ogen glinsterend van verwachting. Ayla slikte moeizaam. Ze wilde in de grond verdwijnen, maar wist dat weigeren het alleen maar erger zou maken. Ze stapte naar voren, haar laarzen schopten stof op terwijl ze de ring voor het sparren betrad.
"Maak je geen zorgen," sneerde Rowan. "Ik zal het je makkelijk maken. Zou niet willen dat je naar de Alpha rent om te huilen."
Ayla balde haar vuisten maar zei niets. Haar vader had haar altijd gewaarschuwd haar hoofd laag te houden, om onopvallend te blijven. "Je wilt niet dat ze te goed naar je kijken," had hij gezegd. Ayla had nooit begrepen wat hij daarmee bedoelde, maar ze had zijn woorden ter harte genomen.
Het sparren begon. Rowan dook op haar af, klauwen uitgestoken. Ayla dook opzij, haar bewegingen snel en precies. Ze had kunnen terugslaan—ze wist precies hoe—maar ze aarzelde, liet Rowan haar expres met een duw op haar borst raken. Ze wankelde achteruit en viel op de grond, terwijl er gelach om hen heen opklonk.
"Is dat alles wat je hebt?" daagde Rowan uit, terwijl hij over haar heen torende.
Ayla slikte haar woede in. Ze kon het zich niet veroorloven te laten zien hoe bekwaam ze werkelijk was. Dat zou alleen maar aandacht trekken. Ze krabbelde overeind en veegde het stof van haar knieën.
"Zielig," spuwde Rowan, zich omdraaiend naar het publiek. "Dit is wat er gebeurt als je zwakte in de roedel laat voortbestaan."
Terwijl de groep uiteenging, bleef Ayla achter, de spottende blikken ontwijkend. Ze glipte weg naar het bos, waar de bomen hoog en dicht stonden en haar afschermden van de buitenwereld. Hier kon ze ademhalen.
In een kleine open plek die ze als de hare beschouwde, begon Ayla aan haar echte training. Haar slagen raakten de versleten trainingspop met precisie en snelheid. Elke trap kwam aan met een kracht die Rowan zou hebben weggeblazen, als ze had durven terugslaan.
In haar hoofd speelde de vernedering van eerder zich opnieuw af, woede borrelend onder haar huid. "Zwak," had Rowan haar genoemd. Ze ramde haar vuist in de borst van de pop. Ze was allesbehalve zwak.
"Op een dag," fluisterde ze tegen zichzelf. "Op een dag zullen ze het zien."
Toen de zon onder de horizon zakte, keerde Ayla terug naar het roedelhui, waar de voorbereidingen voor de thuiskomstceremonie van de Alpha-erfgenaam in volle gang waren. Lantaarns hingen aan de bomen en wierpen een gouden gloed over de binnenplaats. Roedelleden, gekleed in hun mooiste kleren, liepen rond en gonsten van opwinding.
Ayla gleed in de schaduwen, haar hoofd gebogen. Ze hoorde niet bij deze vieringen. De val van haar vader had haar plaats als buitenstaander verzekerd.
De menigte viel stil toen een lange gestalte uit het roedelhui verscheen. Cian, de zoon van de Alpha, was gearriveerd. Zijn donkere haar glansde onder het lantaarnlicht, en zijn scherpe groene ogen gleden over het publiek met een overweldigende aanwezigheid die Ayla’s maag deed draaien.
"Welkom thuis, Cian," kondigde de Alpha aan, zijn stem doordrenkt van trots.
Cian knikte en schonk de verzamelde wolven een beleefde glimlach. Zijn blik gleed over de menigte en bleef even hangen toen hij Ayla zag. Ze verstijfde, het gewicht van zijn aandacht verankerde haar op haar plek. Zijn uitdrukking veranderde niet, maar er was iets aan zijn doordringende blik dat een rilling over haar rug joeg.
"Waarom kijkt hij naar mij?" mompelde Ayla zachtjes, terwijl ze dieper de schaduwen in stapte.
De ceremonie ging verder, vol toespraken en gejuich, maar Ayla kon het gevoel niet van zich afschudden dat Cians blik haar steeds weer vond. Het was verontrustend, alsof hij iets in haar kon zien wat zij zelf niet begreep.
Toen de ceremonie eindigde en de menigte begon te verspreiden, draaide Ayla zich om om weg te gaan. Maar terwijl ze langs het roedelhui liep, ving ze een flard van een gesprek op.
"Zij is perfect," zei Rowans stem, laag en scherp.
"Weet je zeker dat zij het is?" antwoordde Cian, zijn toon ondoorgrondelijk.
"Zeker. Niemand zal iets vermoeden. Ze is voor iedereen onzichtbaar."
Ayla drukte zich tegen de muur, haar hartslag razendsnel. Hadden ze het over haar?

The Outcast Luna of Two Alphas
10 Hoofdstukken
10
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101