

Beschrijving
Gevangen in een bruut ritueel waar wolvinnen worden gedwongen tot onderwerping, zweert Lyssira, een opstandige maagd, het systeem van binnenuit te vernietigen. Gekweld door een tragisch verleden, ontdekt ze haar eigen verborgen kracht en een voorbestemde partner in de raadselachtige Alpha-erfgenaam Hector, die met zijn eigen demonen worstelt. Terwijl hun onmiskenbare band oude magie doet ontwaken, moeten ze verraderlijke beproevingen en verraad doorstaan om de onderdrukkende "Maagdenspelen" te verbrijzelen en een nieuwe wereld van keuze en vrijheid voor hun soort te smeden.
Hoofdstuk 1
Jul 21, 2025
[POV Lyssira]
Ik kan haar nog steeds horen.
"Nee, alsjeblieft, nee! Niet hij—"
Haar stem echoot alsof ze gevangen zit in mijn schedel. Klein. Doodsbang. Rechtstreeks uit die dag gerukt.
Alira's geur was overal—koortsig en paniekerig. Haar vingers groeven in de stenen vloer terwijl ze smeekte om de deur niet op slot te doen. Het kon hen niet schelen.
De man die aan haar was toegewezen was twee keer zo groot als zij en al verloren in de waanzin—die brute, door instinct gedreven staat waarin gedachten plaatsmaakten voor behoefte. Zijn geest verblind door één vuil doel, ogen al pikzwart en uitgehold door de honger.
Ze noemden het noodzakelijk. Ze zeiden dat ze 'begeleid' moest worden door haar eerste bronst.
Maar iedereen wist wat dat betekende. Ze was nu geschikt om te fokken.
'Laat De Spelen beginnen'.
En toen het voorbij was, sprak ze niet. Huilde niet. Keek me niet eens in de ogen. Twee weken later vond ik haar sjaal aan de rand van de klif.
Ze sprong.
Ik slaap nog steeds met die sjaal onder mijn kussen. Een knoop in het midden, als de belofte die ik die dag deed. Dat ik me nooit aan iemand zou geven—tenzij het mijn keuze was.
Tenzij ze mij helemaal zagen en toch bleven.
Mijn vingers knijpen nu in de envelop in mijn hand. Dik perkament. Zwaar zegel. Mijn naam glinsterend op de voorkant alsof het iets betekent.
Ik hoef hem niet open te maken. Ik weet al wat erin staat.
Het Lunaire Afdalingsritueel.
Zo noemen ze het nu. Laat het heilig klinken. Gewijd. Alsof het een eer is. Maar het is nog steeds hetzelfde.
Elk jaar wordt elke wolvin van achttien en ouder opgeroepen. Elke Alpha-erfgenaam strijdt voor een kans om te paren met de uitverkoren Luna Bruid. Haar identiteit blijft gemaskerd tot de laatste ronde—totdat de winnaar denkt dat hij haar heeft verdiend. En dan claimen ze haar. De Spelen zijn bruut. Verleidelijk. Politiek. Ik haat elk onderdeel ervan.
Vorig jaar werd ik vrijgesteld. Net meerderjarig, nog rouwend. Ik had geluk. Ik zei tegen mezelf dat ik voor het volgende jaar een uitweg zou vinden. Maar het volgende jaar kwam en ze waren mij niet vergeten.
De deur kraakt open achter me. Ik kijk niet. Ik weet al wie het is.
"Je hebt hem nog niet opengemaakt," zegt Sariah zachtjes. Haar stem is vertrouwd—laag, standvastig, doorweven met iets scherper dan bezorgdheid. Ze is niet zomaar een vriendin. Ze is de enige die nog weet wie ik was voordat de Spelen als een profetie boven ons hingen.
We groeiden op terwijl we de bevroren boomgaarden in slopen, maanfruit stalen en elkaar uitdaagden om tegen de grenswolven te racen. Nu draagt ze messen in haar laarzen en loopt ze als iemand die verraad verwacht.
Ik staar uit het raam waar de wind het geluid van de tempelklokken en huilende wolven in de verte draagt. Ergens zijn de erfgenamen al aan het trainen voor De Beproeving.
"Hoeft niet," mompel ik. "Dezelfde brief elk jaar. Alleen een nieuwe naam bovenaan."
Ze komt dichterbij. "Dit jaar is het de jouwe."
Ik draai me eindelijk om. "Herinner me er niet aan."
Haar blik wordt scherper. "Je bent geen kind meer, Lyss. Je weet wat er gebeurt met de meisjes die proberen te vluchten."
Natuurlijk weet ik dat. Ik heb de verhalen gehoord.
Degenen die de oproep weigerden. Degenen die verdwenen. Eén werd bloedend bij de rivier gevonden met haar geur weggebrand. Een ander werd van haar naam beroofd en verbannen. Ze zeggen dat ze half krankzinnig terugkroop.
Ik weet niet of de verhalen waar zijn. Maar ik lijk ze te geloven.
"Denk je dat ik hier deel van wil uitmaken?" vraag ik, mijn stem verheffend. "Om op een voetstuk te staan terwijl een stel mannen rondsnuffelt en beslist of ik het waard ben om te neuken?"
"Nee." Sariah verroert geen vin. "Ik denk dat jij voorbestemd bent om dat voetstuk te breken."
Ik knipper met mijn ogen, van mijn stuk gebracht.
Ze kruist haar armen. "Je hoeft niet gekozen te worden, Lyss. Je moet overleven. En als je slim bent, kun je meer dan dat."
"Slim?" Ik lach één keer, bitter. "Alira was slim."
"Ze was vriendelijk," verbetert Sariah. "Te vriendelijk voor deze wereld."
Ik kijk naar het zegel. Mijn hand trilt.
"Ik wil geen Luna Bruid zijn," fluister ik.
"Wees het dan niet."
Ik kijk naar haar op. Wat moet dat betekenen?
"Wees de bedreiging." Ze komt dichterbij, haar stem laag en zeker. "Verberg je achter het masker. Laat hen geloven dat je niets bent dan mooie zijde en gehoorzaamheid. En wanneer de tijd komt—verbrand het hele systeem van binnenuit."
Er is een gevaarlijke glinstering in haar ogen. Eén die ik herken. Die zit ook in mij.
"Maar mijn bloedlijn," zeg ik zachtjes. "Die is sluimerend. Onbewezen."
"Bewijs het dan. Je bent een Fowler. Die naam betekent nog steeds iets."
Ik schud mijn hoofd. "Voor wie?"
"Voor degenen die nog steeds kijken. Voor degenen die zich de Luna Lijn herinneren. En voor degenen die vrezen dat die misschien niet dood is."
Dat bevriest me.
Want soms vraag ik me af... Waarom keek het Orakel zo naar me? Waarom trilde de hand van de Matrone toen ze mijn voorhoofd aanraakte tijdens de laatste zonnewende?
Waarom voelen mijn dromen als iemand anders' herinneringen?
Sariah legt een hand op mijn schouder. "Je was niet voorbestemd om geclaimd te worden, Lyssira. Je was voorbestemd om te leiden."
Ik staar naar de envelop. Langzaam verbreek ik het zegel.
Gekozen Deelnemer: Lyssira Fowler Status: Geschikt. Onaangeraakt. Ongeclaimd. Deelname Ritueel: Verplicht.
Daar is het. Het begin van het einde. Of misschien het einde van alles wat zij denken te beheersen.
Ik vouwde de brief, schoof hem in mijn laars en keek toen terug naar Sariah.
"Wanneer beginnen de spelen?"

Virgin Luna Bride
30 Hoofdstukken
30
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101