Hail to the New Queen autor Nina Soelian
Hail to the New Queen
Opis
Christina spedzila dziewietnascie lat, noszac pozyczone suknie i pozyczone perly, zawsze trzy kroki za rodzina, ktora ja ,,uratowala". Jej narzeczony od siedmiu lat ani razu nie obejrzal sie za siebie. Ale dzis jest gala-noc, podczas ktorej Hunter wreszcie oglosi ich slub. Wtedy on wchodzi na scene, wznosi kieliszek i oglasza swoje zareczyny... z kims innym. Na oczach wszystkich. Bez ostrzezenia. Niektore zdrady potrafia cie zlamac. Ta sprawi, ze narodzi sie na nowo.
Rozdział 1
Mar 26, 2026
[Perspektywa Christiny]
Łóżko jest zimne, gdy się budzę. Hunter wyszedł od razu po— cóż, po tym, co w ostatnich czasach uchodzi między nami za intymność. Mechaniczne. Wydajne. Taki seks, który odhacza punkt na liście, ale sprawia, że czujesz się jeszcze bardziej samotna niż przedtem.
Nie zawsze tak było.
Telefon bzyczy na nocnym stoliku. Przypomnienie w kalendarzu: Bal Valdrenów – 19:00. Nie spóźnij się.
Jakbym mogła zapomnieć. Jakbym nie odliczała do tego wieczoru od dwóch lat.
Zmuszam się, by wstać z łóżka i łapię swoje odbicie w lustrze. Ciemne włosy splątane od snu, szare oczy podkrążone ze zmęczenia.
Dziewiętnaście lat mieszkam w tym dworze, odkąd moja matka— kimkolwiek była—zostawiła mnie na progu Valdrenów i zniknęła. Lady Maryanna mnie przygarnęła. Karmiła mnie, ubierała, uczyła razem ze swoimi dziećmi.
Nigdy nie była ciepła, nigdy czuła, ale wypełniła swój obowiązek. Więcej, niż zrobiłaby większość dla sieroty bez nazwiska i koneksji.
Dorastałam w cieniu Huntera i Vivienne Valdrenów, rodzeństwa i spadkobierców starego tytułu i jeszcze starszych długów. Ich ojciec przegrał rodzinny majątek w karty, zanim Vivienne się jeszcze urodziła, zostawiając ich z walącą się posiadłością i nazwiskiem, które co roku znaczyło coraz mniej.
A potem pojawiłam się ja— niemowlę i tajemnicze dary od zmarłej księżniczki, które trochę później wszystko przywróciły. Nowe pieniądze popłynęły do skarbca Valdrenów. Przeprowadzili się do tego dworu. Spłacili długi. Lady Maryanna twierdziła, że ona i księżniczka Clara były przyjaciółkami.
Z jakiegoś powodu nawet nie potrafię tego sobie wyobrazić.
Hunter był o pięć lat starszy, już wtedy uczący się dźwigać ciężar lordostwa, które niemal zniszczyło jego rodzinę. Ale był dla mnie dobry. Bawiliśmy się razem w ogrodach, budowaliśmy fortece w bibliotece, dzieliliśmy się szeptanymi sekretami.
Bronił mnie, gdy okrucieństwo Vivienne sięgało za daleko, gdy jej słowa doprowadzały mnie do łez w kącie. 'Jesteś jedną z nas', mawiał. 'Nie pozwól jej o tym zapomnieć.'
Gdy miałam czternaście lat i zorientowałam się, że moje uczucia przerodziły się w coś niebezpiecznego, on to zauważył. Uśmiechał się do mnie inaczej. Pozwalał, by jego dłoń musnęła moją, kiedy nikt nie patrzył.
Szczenięca miłość, powtarzałam sobie. Dziecinne zauroczenie, które zniknie.
Nie zniknęło. Zapuściło korzenie.
Gdy skończyłam siedemnaście lat, Lady Maryanna ogłosiła nasze zaręczyny. Pamiętam szok na twarzy Huntera— a potem powolny uśmiech, od którego serce mi szybowało. On też tego chciał. Chciał mnie.
Plotki zaczęły się niemal natychmiast.
Ona nie ma nic. Ani rodziny, ani majątku, ani koneksji. Dziedzic Valdrenów żeni się z nikim? Czysta fanaberia.
Słyszałam je na przyjęciach, na korytarzach, od służby, która zapominała, że słucham. Hunter też je słyszał. Widziałam, jak w jego oczach pojawia się zwątpienie, jak oddala się, kawałek po kawałku. Data ślubu była przekładana. Potem znowu. Jego dotyk stawał się coraz rzadszy, uśmiechy coraz bardziej wymuszone.
Dwa lata wymówek. Klimat polityczny nieodpowiedni. Matka uważa, że powinniśmy poczekać. Nie ma pośpiechu.
Dwa lata patrzenia, jak chłopak, który mnie kochał, staje się obcym.
Ale dziś— dziś udowodni wszystkim, że się mylą. To on zorganizował ten bal, zgromadził wszystkie wpływowe rodziny w kraju. Dziś wreszcie ogłosi datę naszego ślubu i uciszy plotki na zawsze.
Suknia wisząca na drzwiach jest pożyczona—jedna z odrzutów Vivienne, przerobiona na moją drobniejszą sylwetkę. Perły należały do babki Huntera. Nawet teraz niemal nic nie mam swojego.
Ubieram się ostrożnie. Suknia jest piękna w subtelny sposób—granatowy jedwab, który szepcze przy skórze, dość skromna, by Lady Maryanna nie miała zastrzeżeń.
Perły opadają chłodno na moją szyję. Skręcam ciemne włosy w prostą fryzurę, tę, która nie przyciąga uwagi.
Korytarz rozbrzmiewa głosami. Krótkie polecenia Lady Maryanny. Śmiech Vivienne, dźwięczny jak dzwonki. Niski pomruk Huntera.
Licząc do dziesięciu, wychodzę.
Moje miejsce jest trzy kroki za nimi. Zawsze tak było.
Vivienne lśni na schodach w złotogłowiu, telefon w ręku, by uchwycić chwilę dla swoich trzech milionów obserwatorów. Łapie mój wzrok i jej uśmiech się wyostrza—znajomy cień okrucieństwa, którym rani mnie od dzieciństwa. Lady Maryanna nigdy jej nie powstrzymała. Może nie mogła. Może nie chciała.
Lady Maryanna stoi w głębokim burgundzie, diamenty na szyi. Hunter czeka w czarnym smokingu, wysoki, doskonały i nie oglądający się za siebie.
Ani razu. Uderza mnie fala mdłości, którą próbuję stłumić.
Schodzę za nimi jak cień. Pożyczona suknia szepcze po marmurze. Pożyczone perły ciążą z każdym krokiem coraz bardziej.
Sala balowa przytłacza. Żyrandole rozpraszają światło na jedwabiach i szampanie. Zjechała się cała elita—dawna arystokracja kurczowo trzymająca się miejsc w parlamencie, technomiliarderzy kupujący wstęp do arystokratycznych kręgów, influencerzy dokumentujący wszystko. Stare pieniądze i nowa władza, smartfony błyszczą obok odziedziczonych diamentów.
I na samym przodzie, nie do przeoczenia: ród Montclairów. Kuzyni samej korony. Gdy choroba królowej się pogłębia—tabloidy śledzą każdą jej wizytę u lekarza, każde odwołane wystąpienie—wszyscy wiedzą, że Montclairowie są o jeden oddech od tronu. Najpotężniejsza rodzina w kraju, czekająca na przejęcie wszystkiego.
Co Valdrenowie daliby, by powiązać się z taką potęgą?
Odsuwam tę myśl. Dziś nie chodzi o politykę. Dziś chodzi o nas.
Krążę na obrzeżach, gdy rodzina się rozprasza. Patrzę, jak Hunter sprawnie prowadzi rozmowy, ściska dłonie, mówi to, co trzeba, odpowiednim osobom.
Kelner przechodzi z szampanem. Biorę kieliszek, by uspokoić ręce.
Dziś. Ogłosi to dziś.
"Panie i panowie." Głos Huntera rozcina gwar. Stoi już na scenie, jego obraz wyświetla się na ekranach po bokach podestu. "Proszę o uwagę."
Serce bije mi o pożyczone perły.
Tłum cichnie. Hunter podnosi kieliszek.
"Dziękujemy za przybycie. Rodzina Valdrenów ma zaszczyt was gościć. Ale mam dla was szczególny powód, by zebrać się tu dziś wieczorem."
To już. Zaciskam palce na kieliszku.
"Mam do ogłoszenia pewną wiadomość."
Tak. Wreszcie.
"Z radością ogłaszam moje zaręczyny—"
Sala wstrzymuje oddech. Ja także.
"—z Lady Catherine z rodu Montclair."
Słowa odbijają się od mojej świadomości. Błędne. To nie tak miało być.
A potem na scenę wchodzi kobieta. Wysoka. Elegancka. Blond włosy upięte, szafiry na szyi. Montclair. Kuzynka królewskiej rodziny.
Podchodzi do Huntera, a on obejmuje ją ramieniem.
Sala wybucha. Oklaski zalewają mnie jak fala. Setki głosów świętują złotą parę na scenie—dziedzica Valdrenów i kobietę o krok od królewskiej korony. Telefony unoszą się w połyskującej fali.
Stoję sparaliżowana.
Hunter ją całuje. Czule. Delikatnie. Tak, jak całował mnie, zanim plotki wszystko zatruły.
Lady Catherine z rodu Montclair. Nigdy w życiu jej nie widziałam. Jak długo to trwa? Jak długo to planował, gdy ja czekałam jak głupia?
Kieliszek szampana drży w mojej dłoni. Nikt nie zauważa. Nikt na mnie nie patrzy.
Dwa lata.
Dwa lata cierpliwości. Wiary w wymówki. Wmawiania sobie, że plotki się mylą, że coś dla niego znaczę, że pod tą powłoką dystansu i milczenia on wciąż mnie kocha.
'Jesteś jedną z nas', mawiał kiedyś.
Kłamał.
Nie spojrzał na mnie ani razu. Ani razu.
Tłum napiera w stronę sceny. Zostaję zepchnięta na margines, stoję przy ścianie w pożyczonej sukni, z pożyczonymi perłami i pożyczoną nadzieją rozsypującą się w proch.
Dziewiętnaście lat w tym domu. Dziewiętnaście lat wdzięczności za ochłapy, nadziei, że kiedyś naprawdę będę tu należeć.
A uczę się, kim dla tej rodziny byłam przez cały ten czas w odstępie jednego uderzenia serca.
Nikim.
________________
Hail to the New Queen
30 Rozdziały
30
Treść
Zapisz
Passion Exclusives
My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101