

Opis
Waverly Breck zbudowala hotelowe imperium, zaczynajac od dwunastopokojowego butikowego hotelu, ktory odziedziczyla po dziadku. Potem poslubila prawnika, ktory obiecal jej pomoc je rozwinac, a on odebral jej wszystko - firme, nazwisko, glos. Osiem lat milczenia. Trzy poronienia. Kochanka, ktorej nigdy nie probowal ukryc. Kiedy Waverly oglasza ciaze na gali w jego hotelu, Gary Pryce policzkuje ja na oczach trzystu osob. Na jego scenie zada rozwodu i wychodzi z niczym poza walizka. Beckett Morrow to rywalizujacy miliarder, ktory od lat powtarzal jej, ze zamierza przejac jej firme. Teraz oferuje jej swoich prawnikow i... skrzydlo goscinne. Cena: musi byc blisko, pracowac u jego boku, uczestniczyc we wszystkim, osobiscie na kazdym etapie. Waverly przetrwala juz jednego mezczyzne, ktory kamuflowal kontrole pod pozorami dobroci. Nie zamierza zaufac kolejnemu, ktory sprawia, ze hojnosc wydaje sie tak latwa. Ale Beckett Morrow patrzy na nia jak czlowiek, ktory nosi w sobie sekret, a cos w nim wydaje sie znajome w sposob, ktory osiada pod jej skora i nie daje odejsc. Im blizej sie zbliza, tym mniej wierzy, ze to wszystko zaczelo sie tamtej nocy, kiedy tak sadzila.
Rozdział 1
Aug 21, 2026
Perspektywa Waverly
Dziś wieczorem zamierzam uratować moje małżeństwo.
Plan jest prosty. Stanę przed czterystoma gośćmi w sali balowej flagowego hotelu mojego męża, chwycę za mikrofon podczas powitalnego toastu i powiem Gary’emu, że jestem w ciąży.
Przez tygodnie ćwiczyłam ten moment, bo muszę uwierzyć, że dziecko rosnące we mnie jest odpowiedzią na pytanie, czy zostało jeszcze w nas coś, co warto ratować.
Gary zawsze był najlepszą wersją siebie, kiedy ktoś patrzył.
Pragnął zmiany naszego bezdzietnego małżeństwa tak samo jak ja. Po tej nowinie pewnie przejdzie przez salę, obejmie mnie ramionami. Pocałuje i przytrzyma mocno, jak kiedyś, powie, że wciąż mnie kocha.
A może, jeśli to dziecko się utrzyma, spojrzy na mnie i przestanie widzieć kobietę, która go zawiodła.
Więc dziś wszystko musi być perfekcyjne, zrobiłam dla tego wszystkiego.
Mam na sobie suknię w kolorze granatu, tę, którą wybrał dla mnie dwa tygodnie temu. Perłowe kolczyki, które podarował mi na ostatnią rocznicę, idealnie widać przy upiętych włosach — zawsze powtarza, że wyglądam młodziej, gdy odsłaniam szyję.
Przez jedenaście tygodni ukrywałam przed nim mdłości. Bo przez ostatnie trzy razy, gdy powiedziałam mu wcześniej, moje ciało zawiodło nas oboje i musiałam patrzeć, jak nadzieja opuszcza jego twarz etapami.
Widzę męża po drugiej stronie sali, ściska dłonie inwestorom, śmieje się tym serdecznym śmiechem, który zachowuje dla kamer i ludzi z czekami. Garrison Pryce, wciąż szanowany i przystojny w wieku czterdziestu lat, wysoki, z posiwiałymi skroniami.
Był adwokatem, gdy go poznałam — pewny siebie i o dziesięć lat starszy ode mnie, ale to on sprawił, że poczułam się wybrana. Miałam dwadzieścia dwa lata, właśnie odziedziczyłam butikowy hotel po dziadku, a Gary powiedział, że wierzy w moją wizję.
Powiedział, że zbudujemy to razem. I zrobiliśmy to.
Cztery luksusowe hotele, marka, którą ludzie rozpoznawali. Potem ją przemianował, a Breck Hotels przeszło w Pryce Hospitality Group.
Podpisałam papiery, bo wtedy właśnie straciłam nasze drugie dziecko i poczucie winy sprawiło, że byłam gotowa oddać mu wszystko, co jeszcze mogłam. Nie mogłam znieść kolejnego rozczarowania w oczach mężczyzny, którego kocham.
Dwie kobiety przy barze łapią mój wzrok i odwracają się za późno. Wiem, o czym szepczą, patrząc na mnie.
Bezużyteczna dziedziczka. Bezpłodna żona Garrisona Pryce’a. "Ślepa" i bezmyślna kobieta, która nie potrafi utrzymać męża przy rodzinie.
I niestety, mają całkowitą rację.
Wszyscy wiedzą o Tegan — Gary nigdy nie próbował ukrywać swojej kochanki. Tej, która jest o połowę młodsza od niego, energiczna, beztroska i... młodsza ode mnie. Tej, z którą Gary był w Positano, kiedy doszło do trzeciego poronienia, a ja byłam sama w domu.
Nie mogłam mu tego mieć za złe, nigdy. Tylko sobie, tylko swoim błędom i decyzjom.
Może mogłabym urodzić mu zdrowe dziecko, gdybym tylko lata temu nie...
— Założę się, że wolałabyś być gdzie indziej. — Głos dochodzi z mojej lewej, wyrywając mnie z kręgu myśli.
Gdy się odwracam, Beckett Morrow stoi tuż za mną.
Najgorszy koszmar Gary’ego i nasz największy rywal.
Jest ode mnie znacznie wyższy — metr dziewięćdziesiąt, może więcej — muszę odchylić głowę do tyłu. Jego czarne włosy są zaczesane do tyłu, a stalowoniebieskie oczy utrzymują kontakt z moimi o ułamek sekundy dłużej, niż to komfortowe.
Ostry zarys szczęki i kości policzkowych, atletyczna sylwetka, garnitur noszony jakby zapomniał, że go założył... Idealny obrazek odnoszącego sukcesy playboya. Każdy tabloid w mieście fotografuje go co tydzień z inną kobietą, a plotkarskie kolumny go za to uwielbiają.
Najbardziej pożądany kawaler Nowego Jorku, który nigdy z nikim nie był wystarczająco długo, by pojawić się w drugim nagłówku. I brak partnerki u jego boku dziś wieczorem wybija mnie z rytmu.
Beckett bez kobiety u boku jest jak Gary bez opinii — nienaturalny.
— Co ty tu robisz? — pytam, krzyżując ręce, żeby przestać nerwowo bawić się perłami przy uszach.
— Twój mąż wysłał mi zaproszenie. — Mówi to, jakby go to bawiło, a jego wzrok na ułamek sekundy zjeżdża na moje usta. — Nie przepuszczam okazji, by zobaczyć to, co kiedyś będzie moje.
"To dość śmiałe założenie, panie Morrow." Słyszę, jak to mówię. "Zbyt pewny siebie, można by rzec. Nawet jak na kogoś takiego jak pan."
"To raczej kwestia czasu." Przechyla głowę, a kącik jego ust unosi się. "Ale to miejsce... ma w sobie coś, czego się nie spodziewałem. Staromodne, a jednocześnie eleganckie. Gary nie ma takiego gustu."
"Nie ma," odpowiadam, zanim zdążę się powstrzymać.
Nie mogę mu powiedzieć, ile mnie jest w tym hotelu, w tym sukcesie. Nikt o tym nie wie i tak powinno pozostać. Gary jest naszą twarzą publiczną, nie ja.
Nawet jeśli pozostaję w cieniu każdego zysku, decyzji czy pomysłu. Nawet rozwijając i rozbudowując to miejsce, tak jak nauczył mnie dziadek... To on prowadzi nas w oczach inwestorów.
I pogodziłam się z tym.
"Może więc pani to wyjaśnić." Jego głos obniża się o pół tonu. "Bo fundamenty tego miejsca mają lepsze maniery niż ktokolwiek w nim."
Komplement skierowany jest do budynku, ale trafia we mnie w miejscu, którego nie strzegłam. Czuję, jak moje serce otwiera się choćby na chwilę, i to rozluźnienie mnie przeraża.
"Mój mąż nie byłby zadowolony, widząc nas rozmawiających."
"Powinien więc zwracać większą uwagę na swoją żonę." Beckett mówi to lekko, niemal niedbale, i zerka przez salę balową na Gary'ego. "Nie spojrzał na panią ani razu przez ostatnie pięć minut."
To spostrzeżenie trafia jak palec przyciśnięty do siniaka. Utrzymuję jednak przyjazny wyraz twarzy. "Jest po prostu bardzo zajęty."
"Nie." Beckett odwraca się do mnie, a jego uwaga jest tak bezpośrednia, że czuję się, jakbym stała zbyt blisko otwartego ognia. "Kiedy mężczyzna interesuje się kobietą, nie odwraca od niej wzroku. Nigdy ."
Patrzy na mnie, gdy to mówi. Potem jego spojrzenie przesuwa się na moje usta, na szyję, a potem wraca. I moje ciało, zdradzieckie jak jest, nie napina się tak jak przy Garym. Jakby jego uwaga była...
Potrząsam głową, by oczyścić ją z jego czułości, i robię krok w tył. "Miłej zabawy, panie Morrow."
"Już mam," mówi cicho do moich pleców, gdy idę w stronę sceny.
Karta programu w środku stołu zawiera moje imię: Waverly Pryce — Toast powitalny. Gary ustalił to tygodnie temu. Posłuszna żona otwiera wieczór, by on mógł zakończyć go przemówieniem głównym.
Myśli, że wie, co zamierzam powiedzieć. O jego sukcesach, osiągnięciach i nowych sojuszach, które zawarł. Na każdym balu mówię słowa, które akceptuje, po czym siadam z powrotem. Ale nie dziś.
"Dziękuję wszystkim za obecność dziś wieczorem." Mój głos wypełnia salę balową. "Ten hotel jest czwartym obiektem w naszym portfolio i tym, z którego jestem najbardziej dumna."
Gary utrzymuje uśmiech, gdy robię pauzę, ale jego oczy się wyostrzają. To nie jest przemówienie, które zaakceptował, rozumie to, gdy mówię dalej własnymi słowami. Po kilku minutach w końcu... jestem gotowa.
"A dziś wieczorem mam wiadomość, która nie ma nic wspólnego z poziomem obłożenia czy zyskami inwestorów. Za to wszystko z dziedzictwem mojego dziadka." Moja dłoń płasko przyciska się do brzucha. "Z radością ogłaszam, że wraz z mężem spodziewamy się dziecka."
Sala wybucha oklaskami i westchnieniami, w górę idą kieliszki szampana. Ale ja patrzę tylko na Gary'ego.
Podejdź do mnie. Podejdź do mnie jak kiedyś. Przekrocz tę salę i obejmij mnie, pozwól mi uwierzyć, że człowiek, za którego wyszłam, wciąż gdzieś tam jest.
Odkłada kieliszek, nim przechodzi przez salę w moim kierunku. Jego twarz jest nieczytelna, gdy wchodzi na scenę, i wtedy jest już tak blisko, że czuję zapach szkockiej na jego oddechu.
Tak blisko, że otwieram usta, by zapytać: ' czy jesteś szczęśliwy ...'
Jego dłoń uderza w mój policzek i moja głowa odskakuje w lewo. Gorąco zalewa mi twarz, a przez sekundę żyrandole rozmazują się w złote smugi, zanim podłoga mnie łapie. Nikt się nie rusza.
Gary nigdy wcześniej nie stracił kontroli publicznie. Ale ja nigdy nie dałam mu powodu, by jego publiczność spojrzała na mnie, a nie na niego.
Mój policzek pulsuje w rytmie mojego serca. Dzwonienie w uszach cichnie, a to, co wypełnia pustkę po nim, to jasność, która wlewa się do środka.
Oddawałam temu człowiekowi — temu, którego kochałam, za którego wyszłam, któremu przekazałam własny spadek — każdą cząstkę siebie przez lata, a on po prostu...
Nie, człowiek, za którego wyszłam, nie żyje.
Patrzę mu w oczy i mówię to, co powinnam była powiedzieć lata temu: "Chcę rozwodu."

Hiding From My Husband In His Enemy's Bed
50 Rozdziały
50
Treść

Zapisz

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101