passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Alpha's Mate Who Cried Wolf autor Jazz Ford

Discover
/
Romance
/
The Alpha's Mate Who Cried Wolf
The Alpha's Mate Who Cried Wolf

The Alpha's Mate Who Cried Wolf

Romans

dot
eye

24.7K

Opis

Astrid mieszka samotnie z ojcem; nie ma pojecia, ze jest wilkolakiem ani ze takie istoty w ogole istnieja! Okazuje sie, ze mezczyzna, ktory pomagal wychowywac Astrid, wcale nie jest jej ojcem; wyjawia jej, ze matka chciala, by prowadzila ,,normalne" zycie az do dnia swoich osiemnastych urodzin, kiedy nie bedzie juz innego wyjscia, jak tylko powiedziec jej prawde o jej tozsamosci. Po tragedii, ktora odebrala zycie jej matce, ojciec przez lata staje sie wobec niej agresywny, obarczajac ja wina za smierc matki. Astrid przez caly czas pozostaje zupelnie nieswiadoma swojego dziedzictwa, az do momentu, gdy w jej zyciu pojawia sie mezczyzna imieniem Ryker, twierdzac, ze sa sobie przeznaczeni!

Określone pary
Suspens
Przyjaciel został odrzucony
Dramat
Zmiennokształtni
Stali się kochankami

Rozdział 1

Jul 22, 2026

Z trudem podnosząc się z zimnej, skrzypiącej drewnianej podłogi, odgarniam długie, obsydianowe włosy za uszy i ostrożnie ścieram karmazynowy ślad rozciętej wargi, krzywiąc się z bólu. Moje niegdyś lśniące szmaragdowe oczy, teraz spuchnięte i posiniaczone, wbijają się głęboko w bogate, czekoladowo-brązowe spojrzenie ojca. „Proszę”, błagam, głos drży mi z powodu fizycznego i emocjonalnego cierpienia, „Mama by tego nie chciała. Nie chciałaby, żebyś mnie tak ranił.”

Jego głos, przepełniony gniewem, sprawia, że drżę, gdy ryczy: „Powinnaś o tym pomyśleć zanim zabiłaś swoją matkę!”

Łzy spływają mi po policzkach, gdy szlocham, a mój głos łamie się pod ciężarem winy i rozpaczy. „Proszę, tato! Wiesz, że to był wypadek. Nie chciałam, żeby ona umarła!”

Nasze spojrzenia się spotykają, lodowata cisza nas otacza. Desperacja wypełnia mój głos, kiedy szepczę: „Gdybym tylko mogła przywrócić mamę do życia, gdybym mogła cofnąć czas i ją uratować, zrobiłabym to. Proszę, proszę, wybacz mi.”

Oczy ojca, pełne płonącej wściekłości, zmieniają się w złowrogi uśmiech. „Och, Astrid”, przeciąga z lodowatą obojętnością, „nie jesteś moją córką. Nigdy nie byłaś. Twoja matka powiedziała mi, że twój biologiczny ojciec zmarł, gdy była z tobą w ciąży. Ale tak bardzo kochałem twoją matkę, że byłem gotów udawać, że jestem twoim ojcem.”

Mocno potrząsam głową. „Nie! To nie może być prawda! Mama nigdy nie ukryłaby przede mną czegoś takiego!” krzyczę, a niedowierzanie odbija się echem po pokoju.

Zbliża się, skracając dystans między nami. „Twoja matka nie chciała, żebyś poznała prawdę, dopóki nie skończysz osiemnastu lat”, ujawnia, jego głos aż ocieka okrutną satysfakcją. „Chciała, żebyś prowadziła normalne życie. Powiedziała, że poznasz swoją prawdziwą tożsamość, gdy skończysz osiemnaście lat. Wtedy nie rozumiałem, co miała na myśli. Ale chyba planowała wyjawić ci sekret twojego biologicznego ojca w tym wieku”, mówi, uśmiechając się i stukając stopą w drewnianą podłogę. „Cóż, chyba już nigdy się nie dowiesz, kim on był.” Śmieje się, a potem wychodzi z mojego pokoju, a złowieszczy trzask zamka pieczętuje moją samotność.

Gdy ciemność mojego pokoju pochłania mnie całkowicie, zostaję sama z druzgocącym odkryciem, że wszystko, co wiedziałam o swojej tożsamości, było starannie skonstruowanym kłamstwem. Ciężar sekretu matki i złowroga rewelacja ojca przygniatają mnie. Zastanawiam się, czy kiedykolwiek uwolnię się od tego koszmaru, od jego dręczenia i przemocy. Moje oczy uciekają w stronę okna, patrzę na wieczorne niebo i migoczące gwiazdy, i wiem, że los nie jest po mojej stronie.

Moje schronienie, mój pokój, to miejsce prostoty. Jego ściany są zwykłe, kremowe, a samotne, skromne kwadratowe okno pozwala promieniom dziennego światła wślizgiwać się do środka. Centralnym punktem jest moje zaufane, wysłużone drewniane łóżko. Jego wiek zdradza skrzypienie, lecz nadal pozostaje bardzo wygodne i zapewnia mi dobry sen każdej nocy.

Naprzeciwko łóżka stoją pasujące, stare szuflady wypełnione znoszonymi ubraniami. Uparcie zepsuta dolna szuflada wybrała samotną ścieżkę buntu, lecz reszta oferuje schronienie dla reszty mojej skromnej garderoby.

Nad szufladami, do ściany przymocowana jest wisząca półka, będąca miejscem na ukochane drobiazgi i sfatygowane książki. Nic tutaj nie było ekstrawaganckie ani ostentacyjne; to po prostu zwyczajny, stary pokój, z którego zawsze byłam zadowolona. W czasach, gdy śmiech mojej matki wypełniał jeszcze dom, zabawki i wymyślne rzeczy nigdy nie miały dla mnie większego znaczenia.

Naszym światem był wielki plener, gdzie błoto stawało się sztuką, lasy były torem wyścigowym dla naszych przygód, a tamy witały nasze radosne pluski. Nawet gdy tata nie trudził się w pracy, był naszym kompanem w zabawie i najlepszym ojcem, jakiego dziecko mogło sobie wymarzyć. Wtedy był uosobieniem dobroci, a jego miłość nie znała granic.

Przejażdżki „na barana” były codziennością, a ze zwykłej opony robił huśtawkę, zawieszając ją na solidnej gałęzi drzewa przy naszej ukochanej tamie. Każdego dnia huśtał mnie coraz wyżej, aż spadałam z huśtawki i wpadałam do wody. Śmialiśmy się tak bardzo, kiedy płynęłam do brzegu pieskiem. To były dni niewinności i radosnej wspólnoty, a wspomnienie skrzypienia tej huśtawki na wietrze zostanie w moim sercu długo po przedwczesnym odejściu mamy i po tym, jak złamane serce ojca zamieniło go w okrutnika.

W rozległej, nieprzystępnej dziczy otaczającej nasz dom i przygodach, które codziennie na nas czekały, stare ubrania nadawały się idealnie do codziennych eksploracji. Ale odkąd mama tragicznie odeszła, wyrosłam ze swoich rzeczy, a ojciec nie chciał wydać na mnie ani grosza. Zaczęłam więc nosić ubrania mamy, gdy miałam około siedemnastu lat, bo wtedy już dobrze na mnie leżały. Mama zawsze mówiła o mnie „moja bliźniaczka”. Ojciec zgadzał się, że odziedziczyłam wszystko po niej – jej zielone oczy, jasną oliwkową cerę, ciemne włosy, a mój nos – zawsze go stukała i nazywała „najsłodszym nosem na świecie”.

Nie mogąc już dłużej siedzieć z bólu, kładę się rozciągnięta na podłodze, a przez posiniaczone ciało przeszywa mnie agonia. Mój wzrok błądzi w stronę łóżka, a umysł płata mi figle, sprawiając, że wydaje się ono znacznie dalsze, niż jest w rzeczywistości. W tej chwili pragnę, by mój rycerz na białym koniu wtargnął przez drzwi, podniósł mnie i z czułością położył na miękkim łóżku. Wiem jednak, że mój świat daleki jest od bajki, a książę z bajki pozostaje mitem. Z rezygnacją wzdycham i mobilizuję wolę. Biorąc drżący oddech, zbieram siły, by przeciągnąć posiniaczoną sylwetkę po drewnianej podłodze. Każdy ruch przeszywa mnie bólem. W końcu wdrapuję się na łóżko, a ulga z jego miękkiego objęcia spływa na mnie. Ta miękkość to jedyna łagodność, jaką dziś otrzymałam.

The Alpha's Mate Who Cried Wolf

The Alpha's Mate Who Cried Wolf

181 Rozdziały

close

book

181

Treść

add to library button

Zapisz

Passion Exclusives

Fight For Me, Alpha

Evelyn Parker jutro konczy dwadziescia jeden lat, a wciaz pozostaje jedyna wilczyca bez wilka w swojej watasze. Trzy lata temu lotry napadly na gale rocznicowa Sterling & Parker w noc jej pierwszej przemiany. Jej rodzice nigdy nie opuscili sali balowej. Jej wilk nigdy sie nie pojawil. Teraz dwa razy w tygodniu rozstrzyga spory watahy w dziale prawnym firmy swojego ojca. Polowa watahy rozmawia z nia tym ostroznym tonem. Jej biala sukienka wciaz wisi w pokrowcu z pralni. Nie moze jej zalozyc, ale nie potrafi tez wyrzucic. Dominic Sterling jest Alfa. Jest miliarderem zasiadajacym na czele zarzadu i najlepszym przyjacielem jej brata. Kochala go po cichu odkad pamieta. On nigdy nie spojrzal na nia dwa razy. Firma funkcjonuje juz trzy lata bez Luny, a inwestorzy chca, by do wiosny pojawila sie ktos idealnie przygotowany. Co wiec sie stanie, jesli jej wilk w koncu nadejdzie, a Bogini i Alfa nie zgodza sie, kto naprawde na niego zasluguje?

Czytaj

Fantazja

Fight For Me, Alpha

passion favicon

My Passion

Gatunki

O Nas

Kontakt

Polityka Prywatności

Warunki Użytkowania

Polityka Cookies

Zainstaluj Aplikację

get app on google play img
get app on app store img

Copyright © 2026 Passion

XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101

support@passionapp.co+1 501 651 0095