

Opis
Valerie myslala, ze zareczyny ze Stephanem De Luca, szefem bezwzglednego syndykatu przestepczego De Luca, uczynia ja nietykalna. Zamiast tego stala sie niewidzialna-odsunieta na bok jak nieistotny szczegol, odrzucona na oczach calego polswiatka, gdy Stephan publicznie oglosil zareczyny z inna kobieta. Ale Valerie nigdy nie byla bezbronna narzeczona. Byla ukryta dziedziczka innego imperium-najpotezniejszego syndykatu w kraju. A teraz wrocila. Nie po milosc. Nie po przebaczenie. Lecz po zemste. On ma dwie mozliwosci-odejsc i pozwolic jej upasc albo wkroczyc i ocalic kobiete, ktora przysiagl zniszczyc.
Rozdział 1
Aug 6, 2026
Marmurowe podłogi posiadłości De Luca rozbrzmiewały echem kroków Valerie, gdy robiła ostatnią rundę przed przyjęciem urodzinowym.
Każde stuknięcie obcasów przypominało jej, jak bardzo czuje się samotna w tym ogromnym domu—domu, który już dawno powinien stać się jej domem.
Zatrzymała się przed pozłacanym lustrem, studiując swoje odbicie.
Szmaragdowa, jedwabna sukienka idealnie podkreślała jej kształty. Diamenty lśniły na jej szyi—wszystko prezenty od Stephana. Wtedy patrzył na nią, jakby była jego całym światem.
Teraz te luksusy wydawały się pięknymi kajdanami, nie dowodami miłości.
Sześć lat temu Valerie zakochała się w Stephanie De Luca, spadkobiercy potężnej rodziny przestępczej. Dla niego musiała być nikim.
Nie była córką bogatego biznesmena ani księżniczką z wyższych sfer. Nie miała władzy ani powiązań ze światem przestępczym.
Była tylko kobietą bez kontaktów i nazwiska, które by się liczyło.
Poznała Stephana przez przypadek, w świecie, w którym przypadki się nie zdarzają. To było w ekskluzywnym klubie, gdzie zarządzała lokalem dla wpływowego właściciela. Radziła sobie z pijanymi VIP-ami, rozwiązywała problemy z ochroną, pilnowała, by odpowiedni ludzie dostawali to, czego chcą.
Pewnej nocy Stephan był jednym z tych ludzi.
Zwrócił na nią uwagę—nie dlatego, że należała do jego świata, ale właśnie dlatego, że nie. Przynajmniej wtedy.
Zaczął ją zdobywać.
Sprawił, że poczuła się wyjątkowa. Inna. Chciana.
A gdy zaproponował jej miejsce u swojego boku, przyjęła je—ślepo, głupio wierząc, że miłość może wszystko wymazać.
Był wszystkim, co niebezpieczne i pociągające, owiniętym w włoskie garnitury i ostre uśmiechy. Kiedy wsunął jej na palec pierścionek zaręczynowy, sądziła, że znalazła swoją wieczność.
Teraz ten pierścionek ciążył na jej palcu—nieustannie przypominając o obietnicach, które z każdym dniem wydawały się znaczyć coraz mniej.
"Ustaw dekoracje kwiatowe na bocznych stolikach," poleciła przechodzącemu kelnerowi, który ledwie rzucił na nią okiem, zanim pospiesznie odszedł.
Valerie przełknęła ślinę, tłumiąc znajome pieczenie od bycia ignorowaną.
Sala balowa została przekształcona na trzydzieste siódme urodziny Stephana.
Kryształowe żyrandole rzucały ciepłe światło na stoły przykryte kremowym jedwabiem, za barem ustawiono butelki wina warte więcej niż samochody, a obsługa krzątała się, dopinając ostatnie przygotowania.
Valerie dopilnowała każdego szczegółu, zdeterminowana, by było idealnie. Może wtedy znów ją dostrzeże.
Jeszcze raz poprawiła plan rozmieszczenia gości, dbając, by rywalizujące rodziny siedziały dostatecznie daleko od siebie, by uniknąć nieprzyjemnych incydentów.
To była jedna z tych rzeczy, których nauczyła się przez lata—delikatna równowaga władzy i dumy, która powstrzymywała świat przestępczy przed wybuchem chaosu.
"Szampan powinien mieć dokładnie czterdzieści trzy stopnie," przypomniała głównemu kelnerowi. "Pan De Luca woli—"
"Wiemy, jak on lubi," przerwał jej mężczyzna, nawet nie próbując ukryć lekceważącego tonu.
Policzki Valerie zapłonęły, ale zachowała spokój. Nauczyła się tego—zachowywać godność w obliczu ciągłych, subtelnych upokorzeń.
Podbiegła do niej pokojówka, zdyszana i zarumieniona. "Co tutaj robisz? Obsługa ma być w kuchni podczas przyjęcia."
Te słowa uderzyły Valerie jak fizyczny cios. Wpatrywała się w pokojówkę, starając się, by jej głos pozostał pewny.
"Nie jestem obsługą. Jestem narzeczoną pana De Luca."
Oczy pokojówki rozszerzyły się w zakłopotaniu, ale szkoda już była wyrządzona. Valerie patrzyła, jak ta ucieka, czując, że coś pęka jej w piersi.
Nawet służba już jej nie rozpoznawała.
Wycofała się do cichego kąta, przyciskając dłonie do chłodnej ściany, by się uspokoić. To nie tak miało być.
Pamiętała, jak Stephan kiedyś na nią patrzył—jakby była jedyną kobietą na świecie. Jak jego dotyk trwał dłużej, jak jego uśmiech łagodniał tylko dla niej.
Teraz była szczęściarą, jeśli w ogóle zauważył jej obecność.
Kilka godzin później otwarto wielkie drzwi i goście zaczęli przybywać. Valerie wyprostowała się, przybrała swój nienaganny uśmiech gospodyni i przygotowała się do odegrania swojej roli.
Witała bossów mafijnych i ich żony, skorumpowanych polityków i ich kochanki, cały czas rozglądając się za Stephanem.
Zauważyła Stephana nieopodal jego ojca, Lorenzo, olśniewająco przystojnego w czarnym garniturze, który pewnie kosztował więcej niż większość jego samochodów. Jego ciemne włosy były idealnie ułożone, szczęka gładko ogolona—wszystko w nim emanowało władzą i kontrolą.
I wtedy ją zobaczyła.
Catherine Durand wkroczyła na salę balową, jakby była jej właścicielką, ubrana w rubinową suknię, która przyciągała wszystkie spojrzenia.
Córka gubernatora poruszała się z pewnością siebie osoby, która nigdy nie była niewidzialna choćby przez jeden dzień swojego życia.
Valerie patrzyła, czując, jak coś zimnego i ciężkiego osiada jej w żołądku, gdy cała postawa Stephana się zmieniła.
Jego zwykle surowy wyraz twarzy złagodniał, mowa ciała się rozluźniła, a on podszedł do Catherine jak ćma do płomienia.
Ujął dłoń Catherine i przyłożył ją do ust w geście zbyt intymnym jak na zwykłych znajomych.
Kiedy pochylił się, by szepnąć jej coś do ucha, śmiech Catherine przeszył serce Valerie niczym nóż.
Coś było nie tak. Bardzo nie tak.

The Betrayed Mafia's Heir
35 Rozdziały
35
Treść

Zapisz

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101