passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Between Two Monster Husbands autor Tessa Kelwyn

Discover
/
Gorące
/
Between Two Monster Husbands
Between Two Monster Husbands

Between Two Monster Husbands

Passion Exclusives

dot

Parno

dot
eye

258

Opis

Kaela nigdy nie byla niczyim pierwszym wyborem. Nie byla nim dla swojego ojca, ktory ledwo na nia patrzy. Nie byla nim dla swojej siostry, ktora przypomina jej, ze jest ta gruba, nieistotna. Jedyna osobe, ktora kiedykolwiek jej pragnela, naprawde jej pragnela, musiala zostawic za soba, gdy ojciec powierzyl jej jedno zadanie w dniu slubu: poslub przekletego ksiecia smoka, a potem go zabic. Naeve i jego brat sa przekleci na smierc, jesli ktos naprawde ich nie pokocha, ale Naeve nie wierzy, ze to mozliwe. Nie chce zony. Nie chce nadziei. Chce zostac sam, by umrzec na wlasnych warunkach. Azriel, ten czarujacy, wampir, ten, ktory poslubil siostre Kaeli, jest jego przeciwienstwem. Pojawia sie za kazdym razem, gdy Naeve nie chce, mowi to, co trzeba, dotyka ja tak, jak powinna byc dotykana. Sprawia, ze czuje sie kobieta, ktorej nikt w domu nigdy nie dostrzegal. A Kaela nie zdaje sobie sprawy, ze potwor, ktory ja przeraza, moze byc jedynym, ktory mowi jej prawde, podczas gdy ten, przy ktorym czuje sie bezpiecznie, jest najniebezpieczniejsza istota w zamku.

Monster Romance
Fantazja
Wymuszona intymność
Przeciwieństwa się przyciągają
Zdrada
Trójkąt miłosny

Rozdział 1

Jul 31, 2026

POV Kaeli

"Wychodzisz za nich za mąż i to ostateczne."

Ojciec rzucił to na nas jakby ogłaszał plany na kolację — swobodnie, sprawa załatwiona.

Tymczasem moja siostra Giselle i ja stałyśmy przed drzwiami do sali ceremonii, w sukniach, w które wbito nas godzinę temu.

Dwaj panowie młodzi stojący obok niego nie byli — absolutnie, zdecydowanie nie — tymi ludzkimi lordami, których nam obiecano.

Jeden miał karmazynową skórę, czarne żyły pod nią, kończące się na policzkach i zaczynające znowu na czole.

I kły. Prawdziwe kły, po prostu wystające spod wargi. Czerwone oczy, skrzyżowane ramiona, oparty o ścianę z tym leniwym uśmieszkiem, który mówił, że wszyscy jesteśmy dla niego zabawni.

Ten drugi, straszliwie wysoki, miał skrzydła. Czarne, łuskowate skrzydła złożone na plecach, pazury i twarz pełną blizn — jedna przecinała brew, druga rozdzielała wargę.

Jego złote oczy patrzyły na ciebie na wylot i nie znajdowały niczego interesującego. Wyglądał na niemal znudzonego.

A która z nas dostanie którego?

Moja młodsza siostra była pierwsza.

"Powiedziałeś, że wychodzimy za synów lorda Castena!" Chwyciła ojca za rękaw tak mocno, że myślałam, że go rozerwie. Jemu i tak by to nie przeszkadzało. "Ludzi, ojcze! Z prowincji wschodniej! Mówiłeś, że będzie okres narzeczeństwa, mówiłeś…"

"Wiem, co mówiłem."

"Spójrz na nich!" Giselle wskazała palcem karmazynowego. "Ten wygląda, jakby spał w trumnie, a drugi ma ogon! Powiedz im, że to odwołane, tatusiu, proszę!"

Stałam po prostu na miejscu. Mój mózg nadal ładował się.

Ten ze skrzydłami, smok, nawet nie spojrzał w naszą stronę.

"Wyjdziemy," powiedział. Głos płaski, zero zainteresowania. Odwrócił się i odszedł korytarzem. Wampir oderwał się od ściany, puścił oczko Giselle i ruszył za nim.

Gdy tylko zniknęli, twarz ojca całkiem się zmieniła.

"Słuchajcie uważnie," powiedział, ściszając głos. "Nic wam nie powiedziałem, bo musieli zobaczyć prawdziwe reakcje. Gdybyście wiedziały, spaliłybyście wszystko. Zwłaszcza ty, Giselle. Nie potrafisz utrzymać żadnego sekretu przez pięć minut."

Otworzyła usta, ale ojciec mówił dalej.

"To książęta podziemia. Obaj przeklęci. Jeśli klątwa nie zostanie złamana, umrą, a my stracimy najpotężniejszy sojusz, jaki kiedykolwiek zaoferowano naszej rodzinie. Mówimy o władzy w obu światach. Tytuły. Ziemia. Takie wpływy, za które ludzie są gotowi zabić. Nawet królowie będą zazdrościć takiej potęgi, bo staniemy się władcami wszechświata."

Giselle zmrużyła oczy. "A jak niby zrywa się tę klątwę?"

"Prawdziwa miłość. Albo dość dobra imitacja."

"Oszalałeś…" Giselle teatralnie przyłożyła dłoń do serca.

"Giselle. Moja kochana, wiem, że to straszne."

Natychmiast złagodniał. Ujął jej dłonie i spojrzał na nią tak, jak nigdy nie patrzył na mnie, jakby była więcej warta niż wszystkie jego drogocenne klejnoty.

"Ale wychodzisz za Azriela, wampira," powiedział. "Wystarczy, że go oczarujesz, sprawisz, że się w tobie zakocha i dasz mu dziedzica. Wtedy będziesz nietykalna w obu królestwach. Nikt już nigdy nie powie ci, co masz robić."

"Wyobraź to sobie," mówił, kreśląc fantazje w powietrzu dłonią. "Własny dwór. Własna władza. Ludzie prześcigający się, by móc z tobą porozmawiać."

"Ale on ma kły," wyszeptała Giselle, choć widziałam błysk ekscytacji w jej oczach.

"A ty jesteś najpiękniejszą dziewczyną w tym królestwie." Pocałował ją w czoło. "Nie będzie miał żadnych szans."

Wtuliła twarz w jego pierś, a on ją objął. W końcu kiwnęła głową.

"Oczywiście, ojcze," powiedziała. "Jeśli to mój obowiązek jako księżniczki, poświęcę się. Dla ciebie i królestwa."

Albo po prostu wyczułaś kolejną okazję, by być w centrum uwagi.

"Oto moja dzielna, mądra księżniczka." Ojciec uśmiechnął się do niej, potem spojrzał na mnie. Cała czułość, ciepło i delikatny głos zniknęły, zanim mrugnęłam. "Kaela, wychodzisz za smoka."

Teraz przyszła moja kolej. Przez chwilę poczułam, jak w piersi ściska mnie coś na kształt nadziei.

Ojciec właśnie przytulił Giselle, pocałował ją w czoło, wymalował jej złotą przyszłość. Może teraz zrobi to samo dla mnie.

Może położyłby mi rękę na ramieniu i powiedział, że też jestem odważna. Może to był ten moment, w którym w końcu zobaczyłby we mnie kogoś wartego zachęty.

Wyprostowałam się i starałam się mówić pewnym głosem. „Oczywiście, Ojcze, cokolwiek potrzebujesz. Dam radę. Mogę urodzić mu kilkoro dzieci, zrobię wszystko, nawet…”

„Przestań mówić, Kaelo.” Spojrzał na mnie, jakbym czymś pobrudziła mu but. „Patrzyłaś ostatnio w lustro? Jesteś gruba. I za każdym razem, gdy otwierasz usta, wypada z nich coś głupiego. Myślisz, że ktoś chciałby mieć z tobą dzieci?”

Korytarz ucichł. Giselle dłubała przy paznokciu. A ja po prostu stałam, przyjmując to.

Można by pomyśleć, że po dwudziestu latach przestanę się przejmować. Ale za każdym razem jego słowa trafiały w to samo bolesne miejsce. Moje siniaki nigdy nie miały szansy się zagoić, zanim pojawił się następny.

Zrezygnowałam z Fenrisa dla niego. Jedynej osoby, która naprawdę mnie chciała, która kochała mnie mimo wszystkich wad, mimo mojego wyglądu.

Ojciec kazał mi to zakończyć, bo nie pasowało do jego planów, więc tak zrobiłam.

Zakończyłam wszystko z Fenrisem, bo miałam nadzieję, że ojciec zobaczy, iż jestem lojalna, że w końcu spojrzy na mnie i pomyśli: „to moja córka”.

Ojciec nawet o tym nie wspomniał, ani razu.

„Twoim zadaniem jest go zabić,” powiedział w końcu ojciec.

Te słowa nie dotarły do mnie od razu.

On chce, żebym... co?

„Z-zabić... go?” Mój głos zabrzmiał zbyt wysoko i zbyt cienko.

Spojrzałam na Giselle, czekając na jej reakcję, ale dalej oglądała paznokcie. Bez westchnienia, bez zmarszczenia brwi, niczego, co potwierdziłoby, że nasz ojciec postradał zmysły.

Chciał, żebym zabiła kogoś. Prawdziwą, żywą... osobę.

Nigdy nie byłam nawet w prawdziwej bójce. Najbliżej przemocy byłam, gdy raz upuściłam kuchenny nóż i płakałam przez dziesięć minut.

„Zabij Naeve,” powtórzył ojciec. „Zanim klątwa zrobi to sama.” Omiotł mnie spojrzeniem, jakim patrzy się na narzędzie, co do którego nie ma się pewności, że wytrzyma. „Dasz radę?”

Nie jestem zabójczynią. Nigdy w życiu nie skrzywdziłam nawet muchy.

Ale spojrzałam na jego twarz, tę samą twarz, która nigdy nie zmiękła dla mnie ani razu, i powiedziałam: „Tak, Ojcze.”

Odwrócił się z powrotem do Giselle, by poprawić jej włosy.

Moja mama by mnie przytuliła. Powiedziałaby coś miłego, dotknęła mojej twarzy, powiedziała, że jestem dzielna. Ale zmarła, rodząc Giselle.

Ślub trwał piętnaście minut i był niczym. Sala podzielona na pół, potwory po jednej stronie, ludzka szlachta po drugiej.

Potem karety, ciemna posiadłość otulona mgłą, a moja siostra prowadzona w jedną stronę, podczas gdy mnie zaprowadzono w drugą. Ona nie obejrzała się ani razu. Ja nie mogłam przestać patrzeć, bo istota idąca przede mną miała prawie dwa metry wzrostu, skrzydła, pazury i milczenie.

Naeve nie odezwał się ani słowem w drodze. Ani w powozie, ani w niekończących się korytarzach, ani kiedy otworzył ciężkie drewniane drzwi i odsunął się, by mnie wpuścić.

Przeszłam trzy kroki w głąb pokoju, zanim jego ramię objęło mnie w pasie. Podniósł mnie z ziemi tak, jakbym nic nie ważyła, zaniósł na łóżko i rzucił na materac.

Odskoczyłam, aż kręgosłup uderzył o wezgłowie. „Nie dotykaj mnie! Przysięgam, będę się bronić, będę krzyczeć, nawet o tym nie myśl!”

Naeve przechylił głowę. „Chcesz walczyć ze mną?”

„Tak.”

„Ty.” Obejrzał mnie powoli, od bosych stóp przez zaciśnięte pięści po twarz, a jego wyraz twarzy przeszedł w... zainteresowanie. „Czym dokładnie?”

„Czymkolwiek mam.”

Naeve nie ruszył się. Jego złote oczy spoczęły na moich pięściach, potem na poduszce, którą ściskałam do piersi. Kącik jego ust drgnął.

„Masz poduszkę i paskudne nastawienie.”

Moje palce wbiły się w materiał. Serce waliło mi tak mocno, że byłam pewna, iż to słyszy. Pewnie tak, z tymi wszystkimi potwornymi zmysłami, które musiał mieć ze skrzydłami, pazurami i całą resztą.

„To cię obię na śmierć obydwoma!”

Poruszył się tak szybko, że aż powietrze zadrżało. Sekundę wcześniej był u stóp łóżka. Zaraz potem jego dłonie były po obu stronach mojej głowy, jego ciało nade mną, skrzydła szeroko rozpostarte, odcinając światło.

Biło od niego ciepło. Jego twarz była tuż przy mojej, a z bliska blizny wydawały się głębsze, a złoto w oczach jaśniejsze.

Zabrakło mi tchu i nienawidziłam, że nie był to tylko strach.

„Wciąż chcesz walczyć?” Jego głos był niski, rezonował przez materac, przez moją klatkę piersiową, przez miejsca, których wolałam nie przyznawać.

Bogowie, to nie może być moja noc poślubna.

Between Two Monster Husbands

Between Two Monster Husbands

14 Rozdziały

close

book

14

Treść

add to library button

Zapisz

Passion Exclusives

Fight For Me, Alpha

Evelyn Parker jutro konczy dwadziescia jeden lat, a wciaz pozostaje jedyna wilczyca bez wilka w swojej watasze. Trzy lata temu lotry napadly na gale rocznicowa Sterling & Parker w noc jej pierwszej przemiany. Jej rodzice nigdy nie opuscili sali balowej. Jej wilk nigdy sie nie pojawil. Teraz dwa razy w tygodniu rozstrzyga spory watahy w dziale prawnym firmy swojego ojca. Polowa watahy rozmawia z nia tym ostroznym tonem. Jej biala sukienka wciaz wisi w pokrowcu z pralni. Nie moze jej zalozyc, ale nie potrafi tez wyrzucic. Dominic Sterling jest Alfa. Jest miliarderem zasiadajacym na czele zarzadu i najlepszym przyjacielem jej brata. Kochala go po cichu odkad pamieta. On nigdy nie spojrzal na nia dwa razy. Firma funkcjonuje juz trzy lata bez Luny, a inwestorzy chca, by do wiosny pojawila sie ktos idealnie przygotowany. Co wiec sie stanie, jesli jej wilk w koncu nadejdzie, a Bogini i Alfa nie zgodza sie, kto naprawde na niego zasluguje?

Czytaj

Fantazja

Fight For Me, Alpha

passion favicon

My Passion

Gatunki

O Nas

Kontakt

Polityka Prywatności

Warunki Użytkowania

Polityka Cookies

Zainstaluj Aplikację

get app on google play img
get app on app store img

Copyright © 2026 Passion

XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101

support@passionapp.co+1 501 651 0095