passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Nemesis in Love autor Nina Soelian

Discover
/
Gorące
/
Nemesis in Love
Nemesis in Love

Nemesis in Love

Passion Exclusives

dot

Parno

dot
eye

149

Opis

Detektyw Theo Vance spedzil siedem lat na tropieniu Atlasa Kennetha, niezrownowazonego bossa przestepczego swiata, ktory od dnia swojego aresztowania obsesyjnie go przesladuje. Przez miesiace Atlas zalewal telefon Theo wyuzdanymi wiadomosciami, zdjeciami z monitoringu wykonanymi wewnatrz jego mieszkania oraz coraz bardziej niepokojacymi deklaracjami obsesji. Theo ignorowal kazda z nich, zbyt skupiony na swojej karierze i nierozwiazanej sprawie ojca, by wdawac sie w gre z psychopata. Az Atlas niszczy wszystko. Jego jedyna szansa na odkupienie: rozwiazac sprawe morderstwa ojca, odzyskac odznake. Ale wszystkie karty sa w rekach Atlasa. A on jest gotow wymieniac informacje, dowod za dowodem, za szczegolna cene. Chce, by Theo kleczal-i by sie zakochal.

LGBTQ+
Forbidden Love
Sombra romantyczny
Wymuszona intymność
Przeciwieństwa się przyciągają
Alfa Męski

Rozdział 1

Nov 16, 2026

POV Theo

Siedzę naprzeciwko mojej randki w jakiejś włoskiej knajpie, której rezerwacja prawdopodobnie kosztowała moją matkę małą fortunę w punktach za poczucie winy, gdy pojawiają się pierwsze wiadomości.

NIE ODPOWIADAJ: Po co marnujesz swój cenny czas z tą nudną laską, siedząc w tym nudnym miejscu, skoro mogłabyś siedzieć na moim kutasie? NIE ODPOWIADAJ: Nasza randka byłaby o wiele fajniejsza... Mam zabawki, które wyglądałyby na tobie perfekcyjnie, kociaku. Ten wkurwiający, chory, prześladujący mnie skurwiel... Znowu.

Ten, który nękał mój telefon już od ponad roku. Ten, który nie potrafi nacieszyć się zabawą ze mną przez smsy. Ten, któremu sprawia przyjemność patrzenie, jak przez niego wariuję. Ten, którego nie potrafię dorwać od zbyt długiego czasu.

"Jesteś taka śliczna, kiedy się wkurzasz, detektyw Vance. Prawie jak duży ostry kociak... taki cholernie uroczy."

Atlas pieprzony Kenneth.

W końcu udało mi się go aresztować po raz pierwszy dwa lata temu podczas nalotu na magazyn w Red Hook. Jego prawnik wyciągnął go w cztery godziny.

Zarzuty nie przylgnęły—nigdy nie przylepiają się do facetów takich jak on, ale od wtedy go ścigam. Podążam za tropami, które prowadzą donikąd, śledzę ślady kończące się na martwych punktach przez prawniczą biurokrację i wygodną amnezję świadków.

Zachowuję kamienną twarz, podczas gdy Emily przechyla kieliszek wina pod takim kątem, że naprawdę mnie to niepokoi. Jest w środku opowieści o przedszkolaku imieniem Aiden i pingwinie, i robi to, co ludzie robią, kiedy bardzo starają się być czarujący i czują, że im to nie wychodzi.

"I wtedy zaczął płakać, a ja musiałam mu wytłumaczyć, że pingwiny tak naprawdę lubią zimno, i on powiedział..."

Mój telefon znów wibruje. Potem jeszcze raz. Chowam go do kieszeni, wzdychając głośno, podczas gdy Emily kontynuuje, ale ostrożniej, jakby podejrzewała, że zaraz ucieknę w połowie przystawki.

Co, szczerze mówiąc, rozważałam. Dwa razy. Może więcej.

Kilka kolejnych wibracji telefonu w krótkich odstępach i zaciskam zęby, ledwo ukrywając irytację. Sfrustrowana, już rozkojarzona i domyślając się, co tam znajdę, wyciągam go z kieszeni w trakcie zdania.

Moja matka by mnie zabiła, gdyby zobaczyła, że to robię na randce.

W sekundę po otwarciu czatu z nim, gotowa napisać, żeby się odjebał, dickpic pojawia się na moim ekranie w pełnej okazałości. Następną sekundę trzaskam telefonem o stół wystarczająco mocno, by zatrząsły się na nim kieliszki.

Emily natychmiast przestaje mówić, a jej uśmiech zastyga. "Czy ty... Wszystko w porządku?"

"Yyy, tak... Przepraszam." Blokuję ekran bez patrzenia i wsuwam go z powrotem do kieszeni. Czy ona to widziała? Boże, błagam, niech nie... "Sprawy służbowe. Kontynuuj, proszę."

"Rozumiem. Wiem, że twoja praca w NYPD musi być wymagająca, więc to nic takiego." Emily wstaje z delikatnym uśmiechem, starannie odkładając serwetkę na stół. "Przepraszam, pójdę na chwilę do łazienki."

Krótko się uśmiecham i kiwam głową, ale gdy tylko znika z pola widzenia, wyciągam telefon z powrotem.

Na miłość boską... Dickpic! On naprawdę jest poważny? Nie jest za stary na takie gówno?

Okej, może trzydzieści sześć lat to nie tak dużo, jest ode mnie mniej niż dekadę starszy, ale mimo wszystko... Czy szef rodziny przestępczej Kennethów w tym wieku nie powinien być bardziej dojrzały i opanowany?

Jego niezrównoważenie czasem sprawia, że moja nieumiejętność złapania go jest jeszcze bardziej frustrująca.

Pierwsze zdjęcie to tylko duża wytatuowana dłoń obejmująca u podstawy ogromnego kutasa. Wygląda na boleśnie twardego, grubego i z żyłami wzdłuż trzonu, prowadzącymi do wściekle czerwonej główki. Kurwa, czy ten rozmiar jest w ogóle prawdziwy?

Ale to drugie zdjęcie sprawia, że ciśnienie mi skacze, kiedy je otwieram. Szeroki kadr pokoju, w którym zrobił pierwsze.

Czerwone skórzane kajdany wiszące na hakach. Krzyż św. Andrzeja przytwierdzony do ściany i ławka ze skóry. Na półkach ułożone zabawki, których nazw nawet nie znam, jak w jakiejś pierdolonej muzealnej ekspozycji.

Ewidentnie jakieś popierdolone pomieszczenie BDSM.

Nic dziwnego, że jest w coś takiego. Chory drań.

Usuwam obie wiadomości, szczęki zaciśnięte, puls dudni mi w uszach. Gniew płonie w moich żyłach tak gorąco, że mógłby zostawić ślady poparzenia. Ręce lekko mi drżą, gdy wciskam telefon z powrotem do kieszeni, ale wspomnienia uderzają, zanim zdążę je powstrzymać.

Atlas w kajdankach na tylnym siedzeniu mojego radiowozu.

Szare oczy utkwione w moich przez lusterko wsteczne, jasnoblond włosy potargane. I ten powolny, figlarny uśmieszek rozlewający się po jego twarzy. Pochylał się do przodu na tyle, na ile pozwalały kajdanki, głos miał cichy i rozbawiony, gdy szeptał słowa, których wciąż nie mogę wyrzucić z głowy.

"Jesteś taka śliczna, kiedy się złościsz, detektyw Vance. Prawie jak duży, pikantny kociak… taki cholernie uroczy."

Zaśmiał się, gdy kazałam mu się zamknąć. Roześmiał się jeszcze głośniej, gdy zagroziłam, że dołożę mu opór przy aresztowaniu, traktując to wszystko jak rozrywkę. Jakbym była puentą żartu, którego tylko on rozumiał. Jakby…

Nie, przestań.

Ten drań nie zasługuje na tyle miejsca w mojej głowie. Tak naprawdę nie zasługuje na żadną przestrzeń. Ale oto jesteśmy…

Emily wraca, wsuwając się z powrotem na swoje miejsce z uśmiechem, który bardzo się stara wskrzesić ten wieczór. „Więc, jak mówiłam, mały Aiden…”

„Racja. Pingwiny.” Zmuszam się, by znów skupić na niej uwagę, na tej randce zaaranżowanej przez moją matkę, zatroskaną o moje nieistniejące życie osobiste „przez moje nadmierne pracoholictwo.” „Myślał, że im zimno.”

„Dokładnie! A potem—i o, to ci się spodoba—potem zapytał, czy możemy zabrać je do domu, żeby mieszkały w jego wannie, a ja musiałam mu wyjaśnić, że pingwiny potrzebują bardzo specyficznych warunków, i miał wtedy taki wyraz twarzy, jakbym właśnie powiedziała mu, że Święty Mikołaj nie istnieje, i…”

Mówi dalej. Chyba teraz o malowaniu palcami. Albo przeszliśmy już do zasad bezpieczeństwa na placu zabaw. Nie jestem pewna. Kiwnęłam głową we właściwych momentach, wydając ogólne potakujące dźwięki, ale mój umysł nadal tkwi w tym radiowozie sprzed dwóch lat.

Głos Atlasa. Ten uśmieszek. Sposób, w jaki na mnie patrzył, jakby wiedział coś, czego ja nie wiem.

Kończę randkę na autopilocie. Płacę rachunek, podczas gdy Emily mówi o swoich planach na wakacje. Odwożę ją do jej mieszkania na Brooklynie. Mieszka nad piekarnią, bo oczywiście, że tak. Cały budynek pewnie pachnie cynamonowymi bułeczkami i niespełnionym potencjałem.

Pod drzwiami dotyka mojego ramienia, palce lekkie i pełne nadziei. „Chcesz wejść na górę?”

„Przepraszam,” cofam się, zostawiając między nami tyle przestrzeni, ile wydaje się niezbędne i okrutne zarazem. „Mam jeszcze coś do załatwienia. Ale zadzwonię.”

Oboje wiemy, że nie zadzwonię. Całuje mnie w policzek, jej rozczarowanie jest uprzejme i wyćwiczone. „Bardzo miło było cię poznać, Theo. Powiedz mamie, że dziękuję za zorganizowanie tego spotkania.”

Nie powiem mojej matce niczego. Może tylko, że Emily zasługuje na kogoś lepszego niż facet, który spędził połowę randki, myśląc o mężczyźnie, którego od dwóch lat nie potrafi złapać.

Siedzę samotnie w samochodzie, w ciemności przez dłuższą chwilę.

Ulica jest cicha. Brooklyn nocą to same brunatne kamienice i zadrzewione chodniki, za oknami z światłami ludzie prowadzą normalne życie. Życie, w którym nie ma natrętnych SMS-ów od mafijnych bossów.

Wtedy znów dźwięczy mój telefon.

NIE ODPOWIADAJ: W końcu pozbyłeś się tej laski. Już się bałem, że zdecydujesz się mnie zdradzić i naprawdę ją przelecisz… NIE ODPOWIADAJ: W sumie byłoby mi cię nawet żal. Wiem przecież, że cipki cię nie interesują. NIE ODPOWIADAJ: Dlatego nadal jesteś prawiczkiem w wieku 25 lat, co nie, kociaku? NIE ODPOWIADAJ: Oszczędzasz się na mojego wielkiego k…

Usunąłem to gówno, nawet nie doczytując do końca. Pierdol się. Na bok.

Ręce mi drżą na kierownicy. Czysta, nierozcieńczona wściekłość smakuje jak miedź i pachnie porażką.

On bawi się moim życiem jak zabawką kupioną w sklepie z gadżetami. Wysyła zdjęcia kutasa, gdy jestem na randce. Obserwuje mnie jakoś w czasie rzeczywistym. Zawsze.

Ale to nie ma znaczenia. Złapię tego gnoja, choćby to miała być ostatnia rzecz, jaką zrobię.

Bo Atlas to nie tylko jakiś mafiozo grający w chore gry. On jest zamieszany w morderstwo mojego ojca i nie pozwolę mu ujść za to na sucho.

Nemesis in Love

Nemesis in Love

30 Rozdziały

close

book

30

Treść

add to library button

Zapisz

Passion Exclusives

Fight For Me, Alpha

Evelyn Parker jutro konczy dwadziescia jeden lat, a wciaz pozostaje jedyna wilczyca bez wilka w swojej watasze. Trzy lata temu lotry napadly na gale rocznicowa Sterling & Parker w noc jej pierwszej przemiany. Jej rodzice nigdy nie opuscili sali balowej. Jej wilk nigdy sie nie pojawil. Teraz dwa razy w tygodniu rozstrzyga spory watahy w dziale prawnym firmy swojego ojca. Polowa watahy rozmawia z nia tym ostroznym tonem. Jej biala sukienka wciaz wisi w pokrowcu z pralni. Nie moze jej zalozyc, ale nie potrafi tez wyrzucic. Dominic Sterling jest Alfa. Jest miliarderem zasiadajacym na czele zarzadu i najlepszym przyjacielem jej brata. Kochala go po cichu odkad pamieta. On nigdy nie spojrzal na nia dwa razy. Firma funkcjonuje juz trzy lata bez Luny, a inwestorzy chca, by do wiosny pojawila sie ktos idealnie przygotowany. Co wiec sie stanie, jesli jej wilk w koncu nadejdzie, a Bogini i Alfa nie zgodza sie, kto naprawde na niego zasluguje?

Czytaj

Fantazja

Fight For Me, Alpha

passion favicon

My Passion

Gatunki

O Nas

Kontakt

Polityka Prywatności

Warunki Użytkowania

Polityka Cookies

Zainstaluj Aplikację

get app on google play img
get app on app store img

Copyright © 2026 Passion

XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101

support@passionapp.co+1 501 651 0095