When They Touch Me autor Shelagh Milano
When They Touch Me
Opis
,,Ja, Riccardo Saviano, przyszly Alfa stada Szarego Cienia Ksiezyca, odrzucam ciebie, Artemisio Guerrieri, corko Alfy Franco ze stada Krwawego Ksiezyca, jako moja partnerke i przyszla Lune." Jedno jedyne zdanie. Jedno glupie, jedyne zdanie wystarczylo, by roztrzaskac moje zycie na kawalki. A w dniu moich urodzin, kiedy to zdanie zostalo mi bezczelnie wypowiedziane, stracilam milosc mojego zycia, mojego przyszlego partnera i moja wilczyce - wszystko naraz. Kiedy po latach nadal probuje poskladac odlamki mojego roztrzaskanego serca, oni sie pojawiaja. Jak piorun z krystalicznie blekitnego nieba. Moi Partnerzy. Ale zaczekaj... Skoro jestem zwiazana z trojaczkami, to dlaczego mam zostac polaczona z piecioma oszalamiajacymi mezczyznami? *** TW: wulgarny i dosadny jezyk; pikantna tresc; sceny seksu o charakterze explicit ***
Rozdział 1
Apr 5, 2026
Artemisia
„Ja, Riccardo Saviano, przyszły Alfa Srebrno-Cienistego Księżycowego Stada, odrzucam ciebie, Artemisio Guerrieri, córko Alfy Franco z Krwawego Księżycowego Stada, jako moją partnerkę i przyszłą Lunę.”
Wzdrygam się, gdy moje stopy dotykają powierzchni zimnej wody i jęczę, gdy przebłysk dnia, w którym przyjęłam odrzucenie miłości mojego życia, wypływa z moich wspomnień.
Rick i ja byliśmy razem od zawsze. Od dnia, gdy się poznaliśmy w wózkach, stanowiliśmy parę.
A przynajmniej tak mi się wydawało.
Zaczęliśmy się oficjalnie spotykać, gdy ukradł mi pierwszy pocałunek w liceum, i nawet jeśli mama długo mi tłumaczyła, że powinnam zachować dziewictwo do czasu, aż odnajdę swojego partnera, oddałam mu wszystko, gdy poszliśmy na studia i starszyzna naszych stad pozwoliła nam razem zamieszkać.
Ponieważ nasze stada już dzieliły sporo ziemi i udogodnień, nasza więź była bardzo dobrze postrzegana przez wszystkich. I chyba nie byłam jedyną, która nie mogła się doczekać, by odnaleźć w nim swojego partnera. Ojciec wiele mówił o tym, jak nasza więź doprowadzi do naprawdę silnego sojuszu.
No cóż, cholera.
On skończył dwadzieścia lat kilka miesięcy przede mną i gdy zaczął się dziwnie zachowywać, bałam się, że dowiedział się, iż nie jestem jego partnerką. Więc w moje dwudzieste urodziny poczułam ogromną ulgę.
Aż do momentu, w którym przestałam ją czuć.
Jako popularna i rozpieszczana przez miłość dziewczyna, mogłam wyobrazić sobie wszystko, ale nie to, że zostanę odrzucona bez żadnego wyjaśnienia w swoje urodziny. Gdy moje marzenia i plany na przyszłość legły w gruzach w dniu, który powinien być najszczęśliwszy w moim życiu, potrzebowałam sporo czasu, by podnieść się z popiołów.
Moim jedynym szczęściem było to, że nawet jeśli byłam gotowa się poddać, nie zrobiłam tego i kontynuowałam studia, bo zbyt się wstydziłam wrócić do domu i spojrzeć rodzinie w oczy.
Podczas gdy mój ojciec i matka podeszli do sprawy bardziej pragmatycznie, opłakując bardziej utratę sojuszu niż mój ból, moi bracia kipieli ze złości. Pewnie zapobiegłam kilku wojnom między stadami, powstrzymując ich przed zabiciem Ricka.
Minęły już cztery lata, odkąd skończyłam studia i wróciłam do domu. Odbudowałam się całkiem nieźle i mogłam trenować jako lekarz stada w naszym szpitalu. Niestety, moje serce nie potrafiło odzyskać równowagi. Wydawało się, że ten ból jest po prostu nie do zniesienia.
Westchnęłam głęboko, patrząc, jak grupa dzieci bawi się po drugiej stronie jeziora.
Co się stało z Riccardem, możesz zapytać? Cóż, wrócił i przejął swój tytuł dwa lata temu. Związał się ze swoją wybraną partnerką jeszcze podczas studiów i teraz ma dwoje dzieci, w wieku 6 i 4 lat.
Tak. Zgadłeś.
Powód mojego odrzucenia odkryłam dość szybko po tym, jak się to stało. Jego partnerka była już w czwartym miesiącu ciąży, gdy się o tym dowiedziałam.
Ryk, jaki mój wilk wtedy wydał, był równie miażdżący, jak samo złamane serce. Moje serce pękło w taki sposób, że myślałam, iż nigdy już nie zostanie naprawione.
„To wszystko twoja wina! Powinnaś była bardziej się starać, by zadowolić naszego Partnera!” – syknęła mój wilk, Cassandra.
„To nieprawda!” – zapłakałam, gdy jej głos boleśnie rozbrzmiał w mojej głowie. „Zrobiłam wszystko, czego chciał!”
„Za mało!” – odparła oskarżycielsko, sprawiając, że jęknęłam.
Przez następne kilka dni próbowałam ją nakłonić, by znów ze mną rozmawiała. Błagałam ją, ale mnie ignorowała. I już nigdy więcej mi się nie ukazała.
Chyba że po to, by zganić mnie za moje codzienne zachowanie.
Widzisz, nasza relacja z wewnętrznym wilkiem jest kluczowa dla naszego gatunku. Utrata jej w tak przełomowym momencie sprawiła, że mój ból zwielokrotnił się.
Wciąż mogłam trenować jako lekarz stada, będąc córką Alfy, ale z pewnością byłam najbardziej bezużyteczną osobą w stadzie, i wszyscy o tym wiedzieli.
„Missy!” Odwracam się, gdy widzę, jak mój młodszy brat kopie kamień na swojej drodze. „Mama chce z tobą porozmawiać o koronacji Gio.”
Jęczę, zbierając buty i podnosząc się. „Zamierzam pomóc, ale nie pójdę!”
„Musisz. Gio byłby smutny, gdyby cię nie było.”
Mój starszy brat rzeczywiście byłby smutny, gdybym opuściła jego ceremonię koronacji. On i jego partnerka trenowali do tego momentu przez miesiące i wiem dokładnie, jak bardzo jest zdenerwowany. Chociaż przy każdej okazji chwalę się, że już dawno zapomniałam o Riccardo, boję się chwili, kiedy spotkam go na uroczystości. Poza tym stawienie mu czoła bez partnera u boku zawsze jest najgorszym doświadczeniem.
Ale czego się nie robi dla rodziny.
Wracając z młodszym bratem, który nie przestaje opowiadać o swoich zajęciach sparingowych w szkole, docieram do naszego domu watahy dość szybko. Ze względu na liczną rodzinę tylko kilku moich braci mieszka z nami, bo rodzina Bety nie miałaby inaczej wystarczająco miejsca.
Rezydencja jest absurdalnie ogromna. W piwnicy znajdują się pokoje omega pracujących w posiadłości. Na parterze i pierwszym piętrze są kwatery niezamężnych wojowników i strażników na służbie, a także jadalnie, pokoje rekreacyjne i wspólne, kuchnie oraz mała biblioteka. Piętro wyżej mieszkam ja, mój młodszy brat Fabio i moi młodsi bliźniacy, Zaccaria i Zeno. Na czwartym piętrze mieszka Beta mojego ojca z rodziną. Wkrótce będą musieli przenieść się do ładnego domu przy targu, bo po ceremonii Beta mojego brata zamieszka tutaj ze swoją rodziną. Mój brat, który obecnie mieszka na piątym piętrze ze swoją rodziną, wkrótce przeprowadzi się na najwyższe piętro i zamieni się pokojami z naszymi rodzicami.
Bardzo kocham swoją rodzinę i jedyne, co mogłoby to jeszcze poprawić, to gdyby moi starsi bracia bliźniacy, Cristian i Costa, również z nami mieszkali.
Zastaję mamę w jej gabinecie i pukam do otwartych drzwi, przez co odwraca się do mnie z szerokim uśmiechem. „Ach, Missy, jesteś tutaj.”
„Hej, mamo. Jest szansa, że mogłabym pomóc, nie idąc tam?”
Śmieje się, poprawiając okulary, podnosząc je za oprawki na nosie.
„Kochanie, już o tym rozmawiałyśmy. Musimy wszyscy pokazać twojemu bratu miłość i wsparcie. Co ludzie powiedzą, jeśli się nie pojawisz?”
Biorę kartkę, którą podaje mi przez biurko, i opadam z jękiem na fotel stojący przed nim.
„Chciałabym, żebyś nauczyła się na pamięć imion gości, byśmy zrobili dobre wrażenie.”
„Mamo! Tu są setki imion!” krzyczę, patrząc na nią z niedowierzaniem, lecz ona tylko lekceważąco macha ręką.
„Oh, najważniejsze zaznaczyłam, a masz na to kilka dni.”
Marszcząc nos, przeglądam listę i mamroczę: „To chyba jakiś żart.”
Ona nuci sobie zadowolona, kiedy moje oczy padają na szczególne nazwisko.
„Blackwood,” szepczę do siebie, zwracając na siebie uwagę mamy.
„Co mówiłaś, kochanie?”
Odwracam kartkę, by mogła zobaczyć, a ona mruży na nią oczy. „Zaprosiłaś spadkobiercę rodu Blackwood. Z watahy Krwawych Kłów?”
Kiwa głową, podnosząc okulary, by lepiej przeczytać. „Tak. Musieliśmy.”
„Dlaczego?” pytam, wstając z fotela.
Wzdycha, coś notując w swoim zeszycie.
„Traktat, który z nimi mamy, jest dla nas bardzo ważny. Już i tak jest mocno niestabilny.”
„Traktat,” prychnę, rzucając kartkę z powrotem na biurko. „Oni łamią ten bezużyteczny pakt przy każdej okazji.”
Mama wzdycha i unosi palec w moją stronę. „Dlatego musimy być dla nich wyjątkowo mili. Po prostu się z nami bawią, bo są silni. Wyobraź sobie, gdyby naprawdę nas zaatakowali. To byłoby straszne. A teraz, bądź grzeczną dziewczynką i pomóż mi wybrać kwiaty. Luna Diana pokazała ci już suknię, którą wybrała, prawda?”
„Nie wierzę wam wszystkim!” wrzeszczę na nią, ryzykując porządną karę za zuchwałość. „Nie dziwię się, że dalej grają nami jak na skrzypcach! Ci aroganccy dranie nie zasługują na to, żeby zrujnować jego koronację tak samo jak wszystko inne, na co się pojawiają!”
Mama patrzy na mnie z niezadowoleniem, zaciskając usta. „Natychmiast się uspokoisz i zmienisz ton, albo porozmawiam z twoim ojcem. Na pewno nie jesteś osobą, która powinna oceniać takie sytuacje. I ostrzegam, masz się zachowywać na uroczystości!”
„Nie martw się, mamo!” parskam, już prawie wybiegając z pokoju. „Nawet nie drgnę, jeśli zdecydują się mnie zaatakować!”
When They Touch Me
165 Rozdziały
165
Treść
Zapisz
Passion Exclusives
My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101